21-11 Greytown - Te Awanga/Napier

Dit is het uitzicht van de camping in Te Awanga. Hier gaan we morgen langs naar Cape Kidnappers.

In het Marina Land. Deze dolfijn is volgens de opgave van hen 36 jaar oud.

Het oude brandweer gebouw. Nu het hoofdgebouw voor de stichting van art deco in Napier.
Het theater van Napiers

Het gebouw van de lokale krant van Napier.

Art Deco in Napier. Door de aardbeving in 1931, is een groot deel van het oude centrum herbouwd in deze stijl.

20-11 Greytown - Napier - Te Awanga

Dit is de woning van de Fam. van vliet. Het land wat ze gebruiken loopt door tot de toppen op de achtergrond van de bergen!!!!

De Kiwi.Viel niet mee op deze er goed op te krijgen.

Mount Bruce Vogelpark, de Kake

19-11Picton-Wellington-Greytown

In het Mount Bruce Park.

Stijle klimmen en dus ook stijle afdalingen.


Langs de SH 2

Weekverslag week 4 Nieuw Zeeland

13-11
Doubtful sound
Op tijd er uit en even over 8 uur waren we bij het Info station. Kaartjes afgehaald en lunch en aan boord. Mooie tocht over het Lake Manipouri naar de Centrale voor de electriciteit voor ongeveer heel het zuider eiland. Daar ook met een bus naar toegebracht en rondleiding. Mooi om te zien ook in de Hal waar al de turbines stonden die door het water aangedreven worden. En dit is nog maar 1 van de 7 etages. En alles wordt bestuurd vanuit Twizzel.Daarna weer met de bus verder naar de andere kant naar dove Creek. Hier om een andere boot gestapt met nog een andere groep. Aan tafel kwamen we bij een stel uit Wellington dat hun eigen land aan het verkennen was en een hoogleraar/professor uit Cambridge. Gezellig zitten praten en ook de omgeving en andere dingen goed in de gaten gehouden. Veel foto en film. Alles ziet er groots uit en door het donkere weer ziet het er soms best wel dreigend/imposant uit.
Bea had er vanochtend ook wel de pest in. De eerste de beste foto die ze wilde maken, weigerde de camera. Bleek dat de batterijen leeg waren. In de auto de lagen de reserve batterijen, deze gehaald en geplaatst, maar hetzelfde resultaat. En nergens een winkel te vinden die deze batterijen had. Gelukkig zag ik later aan boord in een bar met wat batterijen dat ze de juiste hadden en een setje gekocht. Getest en gelukkig kwam er weer leven in het apparaat. Bea keek gelijk ook weer een stuk gelukkiger. Naar te Anau gereden en daar zou internetcafe zijn. Was al gesloten en de andere hadden geen usb aansluiting waar we bij konden.
14-11
TE Anau-Makarova
Vanuit te Anau richting Fox Glacier.
Hebben de juiste internet zaak toch gevonden en gepubliceerd.
Begin van de dag redelijk weer, maar later op de dag gaat het weer betrekken. Onderweg mooie plaatjes kunnen schieten en rijden richting queenstown en dan verder. Komen daar ook op een weg terecht waarbij voor Nieuw Zeeland het hoogste punt voor een snelweg is. 1123 meter hoogte. In Arrowton hebben we nog wat mooie plaatjes kunnen schieten van een stadje in oude stijl van de mijnwerkers/gouddelvers. We wilden eigenlijk tot Haast komen, maar ons reisschema is flexibel en we hebben ons niet gehaast. In Makarova zagen we een camping met wildlife plaatsen en we stonden ook midden in de bush. Wel leuk, maar 's-avonds harstikke donker. Gelukkig hebben onze telefoontjes een lampje dus het hoefde nog net niet op de tast.
15-11
Makarova - Fox glacier.
Weer lekker vroeg opgestaan en op tijd weggereden. In Haast hebben we een garage gevonden die onze afvalwaterafvoer wel wilde repareren, alleen moesten ze nog even een vergadering afwerken. Om 11 uur konden we komen en toen was er ook gelijk een monteur aan de auto begonnen. Even na twaalf uur klaar en heeft ook United campervan gebeld en de zaken geregeld. Kunnen rustig verder rijden. Rond 3 uur in de middag bij Fox glacier. een wandeling er naartoe vanaf de parkeerplaats een half uurtje wandelen. Toch blijft zo'n berg ijs een mooi gezicht. Jammer, maar dat is haast op elke gletscher hetzelfde, dat er een hoop zwart te zien is van grond en andere zaken die er op zijn gevallen. Er komt ook een hoop water onder het ijs vandaan. Deels door het dooien van het ijs, maar ook door de veel gevallen regen hoger in de bergen. Men heeft eenhoop regen gehad de afgelopen dagen (wij dus ook.)
daarna zijn we nog naar gillespies geweest. Zou daar een ouderwets mijnwerkersstadje zijn, maar wat we vonden was alleen maar wat oud ijzer en palen en het andere wat we wilden zien, was ongeveer 2 uur heen en twee uur terug lopen. Daar hadden we om half zes 's-avonds geen zin meer in. Kleine decepties deze 2 niet gelukte zaken.
16-11
Fox Glacier - Punakaiki
Redelijk op tijd op, lekkere douche en ontbeten. In het plaatsje is wel een internet outpost, maar de twee computere met een cardreader voor foto's, geven beiden aan dat de card niet geformatteerd is. Even onze email uitgelezen en beantwoord. Bea was in de winkel van het dorp boodschappen doen en ik zag haar daar gelukkig staan, anders sta ik voor een gesloten auto. We gaan nu eerst naar de Franz Josepg Glacier. Dit is ongeveer 25 kilometer verder. Rustige weg en binnen het half uur. Geparkeerd en naar het pad gelopen. Helaas stond er al een waarschuwingsbord dat er in verband met het vele water overstromingsgevaar is en men niet dichter bij de gletscher kan komen. Toch wat mooie foto's en stukje film kunnen maken. Gaan nu op ons gemak verder naar Punakaiki via SH 6 richting Greymouth. Onderweg bij Ross wel een oud mijnwerkers/goudgraversstadje gezien en daar zagen we wel wat meer als bij Gillespies. Daarna zijn we verder gereden naar Kumara. Daar hebben we bedacht dat we toch nog wel naar het Otira viaduct te rijden. We zijn al in Arthur's pas geweest met de Tranz Alpine, wil je daar wandelen moet je uitstappen, maar dan kom je niet in Greymouth. En 's-middags rond een uur of 4 komt de Tranz Alpine uit Greymouth dan weer langs om de mensen die in Arthur's pas zijn gaan wandelen op te halen. We hebben het laatste deel na Arthur's pas dus niet gezien. Nu vanaf Kumara richting Arthur's pas gereden en in het begin valt het wel mee. Alleen hoe verder we richting Otira rijden hoe indrukwekkender alles wordt. Ook wordt de weg steeds bochtiger en wat erger is, stijler. Op een gegeven moment krijg je een klim (staat ook aangegeven) naar het viaduct en er staan borden dat auto's met caravan hier beter om kunnen keren (staat ook al aan het begin). Er is een beginstuk dat heeft een stijgingsprecentage van 16% en dan komt er een kleine daling, maar dan komt er nog een stuk van ongeveer 3 kilometer ook van 16 procent. Ook zijn er over de weg hier en daar sneeuwdaken gelegd, zodat de weg altijd open blijft. En dan ongeveer een halve kilometer verder begint het viaduct. Prachtig om te zien en aan het eind is er aan de linkerzijde een uitzichtspunt, waar je prachtige foto's en film kan maken. Hierna het hele stuk weer terug en via Kumara gaan we weer richting Greymouth. Gaat goed, alleen begint het onderweg weer te regen en te waaien en langzaam maar zeker wordt het echt een storm. In Punakaika snel een camping gevonden net voorbij het info centrum en daar een stormachtige nacht doorgebracht.
17-11
Punakaiki - Kaikoura.
Vanmorgen weer op tijd er uit en lekker ontbeten. Het weer is buiten echter nog steeds stormachtig. Regen en wind spelen met de zee en dat kan je wel zien op de foto's Wij hebben onze regenkleding maar aangetrokken. Het is een mooi gezicht om de rotsen te zien, opgebouwd uit al die laagjes. Er staan hele mooie rotspartijen tussen en heb helaas niet alles kunnen publiceren. Ook de blowholes zijn mooi om te zien. Als je er in kijkt zie je hoe het water steeds wat hoger komt te staan en in de tunnels die van onderen lopen naar de bovenzijde zie je steeds meer nevel naar buiten komen als de golven de druk verder opbouwen. Hebben het gehele rondje gelopen en kwamen uit bij het info centrum. eerst maar een kopje stevige koffie gedronken om weer warm te worden. Hierna richting Greymouth en dan richting Nelson. In Murchinson hebben we uitgebreid gelunched en toen besloten om toch richting Kaikoura te rijden om te zien of we toch Whale watching kunnen doen. Vanuit het info centrum laten boeken en morgen om negen uur vaart hopelijk de boot met mij er op uit. Bea heeft geen zeebenen en blijft liever aan de kant. Langs de Buller rivier nu richting Blenheim en deze rivier staat vrij hoog. Er drijft ook van alles in. Boomstammen, struiken en dat soort zaken. Ook onderweg een paar dode koeien/stieren in het water zien liggen. Het heeft er de laatste dagen heel hard geregend en veel weilanden staan ook onder water. Bij het tanken in Renwick praatte ik met de pomphouder en deze zei dat er de laatstse jaren niet zo'n slechte lente is geweest. Door via Blenheim en dan weer richting Kaikoura. Makkelijk als je de weg voor een deel al gereden hebt, dus we waren er nog redelijk snel. Alle batterijen voor de video en het foto apparaat hebben we opgeladen en hopelijk gaat het morgen allemaal door.
18-11
Kaikoura - Picton
Vannacht wel goed geslapen, maar er is een hoop regen gevallen. Bij de whale watch gaan kijken om ongeveer half negen. Helaas stond al aangegeven dat tot de middag alle uitvaarten waren afgelast. Er komt misschien vanmiddag rond 14.30 nog een afvaart, maar daar wachten we niet meer op, omdat het weer toch niet veel zal verbeteren. (Later horen we dat de afvaarten allemaal waren gecancelled). Vandaag toeren we rustig terug via Nelson, Havelock en dan door naar Picton. Loopt allemaal voorspoedig, maar we zijn toch allebei een beetje terneergeslagen. 2 keer geen Whale watching. Maar tegen een uur of elf bij een kopje koffie in The Store en wat lekkers gaat die stemming toch wel weer voorbij. Het weer wordt nu gelukkig ook wat beter en een zonnetje komt er door. We rijden richting Nelson en slaan dan af richting Havelock. Van Havelock naar Picton loopt een mooie route langs de Marlboraugh sound. Langs de route ook nog wat gegeten in een zaakje dat ingericht was met jaren 60 spulletjes e.d. Hadden heel goed eten. Wat plaatjes onderweg gemaakt van de water overlast, maar ook van de mooie Sound. Rond een uur of vier in Picton en toen de camping opgezocht. Nog een wandeling door Picton gemaakt en of de duvel er mee speelde, begon het weer hard te regenen. Hebben nog wat souvenirs gekocht en daarna snel naar de camping. De camping is nog geen tien minuten van de ferry af. 's-Avonds pa nog gebeld, want die wordt vandaag 75 jaar. Gefeliciteerd en gezegd dat we wel wat lekkers op zijn rekening zullen nemen.
19-11
Picton - Wellington - Greytown.
Rustig op en ontbeten. Spullen opgeruimd en daarna naar de ferry. Rond half tien staan we aan boord en een lekker plaatsje opgezocht. Hebben nog wat rondgewandeld aan boord, kopje koffie en wat lekkers en rond 1 uur waren we in Wellington. Hebben daar eerst het internet cafe van de vorige keer opgezocht en toen alle foto's van de afgelopen 2 weken gepubliceerd. Was wel wat werk. Bea heeft trouwens buiten rondgewandeld, want dat zitten en niets kunnen doen vindt ze niets aans. Heeft daar een Santa Claus optocht gezien. Vreemde gewaarwording en ook nog eens omdat het buiten heerlijk weer was en een lekker zonnetje scheen. Rond half vier stond alles erop. Wat gedronken en daarna naar de camper. Zijn gaan toeren richting Napier om daar het centrum wat na de de grote aardbeving in 1931 is herbouwd in Art Deco stijl. Hebben dit niet gehaald, maar zijn op een camping gaan staan in Greytown Langs SH 2.
20-11
Greytown - Te Awanga
We zijn wakker geworden door het fluiten van de vogels op de camping. Hebben een ontbijt genomen en zijn ronf 08.30 gaan rijden richting Napier en Hastings. Onderweg gaan we langs bij een familie die uit Nieuwenhoorn is ge-emigreerd en nu woont in Eketahuna. Ome Henk heeft daar bekenden en hij heeft gevraagd de familie de groeten doen van hem. Jan van Vliet met gezin is ongeveer 10 jaar geleden ge-emigreerd daar heen. Zijn broers heb ik mee op de muziek of op het voetballen gezeten. Maar toen we ons voorstelden wist hij toch gelijk wie ik was. Bea herkende hij niet, maar had wel van haar gehoord. Gezellig een poosje met hen gepraat maar rond een uur of drie zijn we verder gaan rijden. Mooie omgeving en de familie had ons aangeraden om de sh 2 te blijven rijden. Dat zou de makkelijkste en ook de mooiste route zijn. Achteraf zaten er best nog wel een paar forse klimmen en afdalingen in. Rustig gereden en rond een uur of 6 een camper plaats gezochten en gevonden in Te Awanga. Geprobeerd nog te boeken voor de Jan van Genten Kolonie, maar voor dinsdag was alles al vol. Wordt nu woensdag.Morgen gaan we naar Napier.

18-11 Kaikoura - Picton

Picton waar we vannacht verblijven en morgen varen we terug naar Wellington op het Noordereiland. Hopelijk hebben we daar nu weer de rest van de vakantie goed weer.

Vanaf een uitzichtspunt een foto van de Marlboraugh sound.

Van boven kan je zo Havelock zien. Het ligt erg dicht bij de rivier terwijl dit normaal een heel smal stroompje is.



Richting Havelock zagen we veel weilanden e.d. over plassen of zelfs helemaal onder water staan. Er is hier de laatste dagen veel water gevallen.

17-11 Punakaiki naar Kaikoura

Langs de Buller rivier deze overhangende rots over de weg. Het water stond ook al erg hoog.

Als je een beetje fantasie hebt, zie je gezichten in de rotsformatie aan de linkerzijde en aan de rechterzijde de kop van een roofdier???

Een flatteuze foto van Bea bij de Pancake Rocks.

Een blowhole is een gat onder in de rotswand waardoor het water door de zee naar binnen wordt geslagen door de golven. Hierdoor komt er steeds meer druk in een luchtkanaal te staan. Op een gegeven moment wordt de druk te hoog en dan komt er een wolk van waterdruppels naar buiten gevlogen. Soms wel 10 tot 15 meter hoog.

Een mooie formatie vlak voor de kust. Hoe lang zal de voorste er nog staan????


Deze formatie stond langs het wandelpad en kan je het ook heel goed zien dat er erg veel laagjes op elkaar liggen.

Nu van de zijkant. Je kan ook goed zien dat het er nog steeds hard stormt aan de manier waarop het water tegen de rots uiteen spat.

Een grote rotsformatie voor de kust bij het visitors centrum. Als je goed kijkt zie je dat deze uit heel veel laagjes bestaat.

16-11 Fox Glacier - Punakaiki

Bij aankomst in Punakaiki was dit ons welkom. Een echte storm voor de Westkust van het Zuidereiland.

Het Otira viaduct. Als we door hadden gereden hadden we door de Homer tunnel in Arthur's Pass zelf aangekomen, dat is nog maar 17 kilometer verder.

Dit is vlak voor het Otira viaduct richting Arthur's Pass.
Het stijgingspercentage over de laatste 5 kilometer hier was 16 % gemiddeld.

Bij het plaatsje Ross kwamen we wel een soort museum tegen over de goudwinning in dit gebied. Als goedmaker voor Gillespies.

Wicked campers heeft dergelijke busjes heel veel rondrijden. Voor de dames die jaloers zijn lijkt me dit wl een leuke.
Ook busje gezien met de tekst "The first time hirts the most" en dergelijke.


Het betreffende waarschuwingsbord.

De Franz Joseph glacier. Helaas bleek later dat er door overstromingsgevaar voor delen van het pad je niet veel dichter naar de gletscher kon wandelen.

Op weg naar de Franz Joseph Glacier zat dit vogeltje te zingen. Heel leuk was dat er verderop nog zo'n vogeltje steeds antwoord gaf. Op de video heb ik het ook.

Deze kea zagen we 's-morgens vroeg op de camping.

15-11 Makarova naar Fox Glacier / Gillespies.

Bij Fox Glacier kan je naar Gillespies. Daar zouden overblijfselen zijn van een mijnwerkerswerkplaats en ook kon je naar een zeehonden en zeerobbenkolonie. Helaas bleek dit
het overbijfsel en iets verderop stond een bord dat het nog 1.45 uur wandelen was naar de kolonies. Dit doe je echter niet 's-avonds om zes uur meer. Viel erg tegen dus.

Van dichtbij ziet het er heel anders uit. De donkerblauwe kleur van het ijs komt helaas niet zo goed over.

De Fox glacier vanaf de parkeerplaats uitkijkpunt.

Nog even langs de kust. Goed weer richting Fox Glacier.

Thunder Creek Fall.

De brug vlak voor Thunder Creek.

14-11 Te Anau - Makarova

Na Arrowtown verder, naar het hoogste punt voor een autoweg op 1123 meter boven zeeniveau

Ook zijn er hier in het verleden veel chinezen geweest. Dit is een voorbeeld van een huisje waar deze met meerdere personen in verbleven.

Bea heeft alweer een rolletje vol.

Arrowtown. Oud stadje van gouddelvers behouden en in oude staat teruggebracht.

Historische brug onderweg. Eerste van zijn soort in Nieuw Zeeland.

13-11 Doubtful Sound

De pelsrobben bij de uitgang van de Doubtful sound.


Bea in gesprek met mensen bij ons aan de tafel. Op de rug gezien twee mensen uit Wellington en
de man naast Bea is een hoogleraar uit Engeland (Cambridge)

Een maquette van de krachtcentrale.

De rotslagen in een van de gangen van het krachtstation.


Hier het bovengrondse deel van de krachtcentrale.

De vuurtorens die nog steeds in gebruik zijn.

Uitzicht vanaf de boot die ons over het lake Manapouri brengt naar de krachtcentrale.

Weekverslag week 3 Nieuw Zeeland

6-11
Picton-Kaikoura. In Kaikoura willen we gaan whale watchen en dus vol goede moed vertrokken. Weer is redelijk en onderweg zien we moderne cowboys op quad en motor om schapen en koeien te verweien. Ook onderweg niet ver voor Kaikoura worden we attent gemaakt op rustende robben en zeehonden bij de kust. Wat leuke plaatjes kunnen schieten en daarna door naar Kaikoura. Bij aankomst in Kaikoura eerst een plaats geboekt om morgen mee te kunnen en nu maar hopen dat het weer redelijk blijft. Morgen om 9 uur is het vertrek. Op de camping wilden we naar het dorp wandelen, toen we mensen uit Australie tegenkwamen waarmee we met Tamaki Maori show hebben gegeten en gepraat aan tafel. Even bijpraten dus en toch optijd naar bed.
7-11
Kaikoura-Christchurch.
Helaas is het weer veel minder geworden en de whale watching voor vandaag zijn allemaal gecancelled en ook voor de komende dagen ziet het er niet goed uit. Morgen is het weer schijnbaar nog minder dus we zijn rustig gaan toeren richting Waddington. Het is de bedoeling hier op de Tranz Alpine te stappen om naar Greymouth te gaan aan de Westkust en in Arthur's pas wandeling te maken. Lukt echter niet in Waddington en we moeten eigenlijk in Christchurch instappen. Wel vast geboekt, maar rustig via weg 73 naar Christchurch en daar camping niet ver van centrum gevonden. 's-Middags christchurch ingeweest en leuke dingen gezien.
8-11
Christchurch - Arthur's pas vv.
Vanmorgen om 6 uur opgestaan (en dat in onze vakantie) en om 10 over 7 zijn we door een shuttle busje opgehaald en naar het station gebracht (blijkt bijna een half uur rijden door de spits). Ingestapt en mooi plaatsje gevonden aan het raam. alle plaatsen zijn besproken, maar onderweg stappen nog mensen op. De Canterbury plains zijn erg vlak, maar langzaam klimt het toch tegen de 400 meter boven zeeniveau. Hierna gaat het wat langzamer omhoog en het wordt nog steiler. Mooie vergezichten in diepe dalen en tegen hoge bergen. Indrukwekkend. Vlak voor Arthur's pas zien we de Devils Punchbowl, maar de wandeling is nog vrij lang en tijdens onze wandeling komen we langs de afslag voor deze waterval van ruim 130 meter hoog. Deze is afgesloten in verband met werkzaamheden om het pad veiliger te maken en te verbeteren. Maar onze wandeling is ook heel mooi, alleen de waterval is niet zo hoog. Goed gewandeld en op ons gemak weer terug naar Arthur's pas. Daar lekker gegeten bij de Wabbley Kea (heel grote porties). Op ons gemak daarna naar het info center en nog wat dingen bekeken. Stipt volgens de regeling was de Tranz alpine er weer en langs dezelde indrukwekkende afdaling nu naar beneden voor Christchurch. Daar was een chauffeur voor de shuttle bus met tien namen op het bord en we waren nog geen tien minuten later onderweg naar de camping. In de camper wat makkelijks gemaakt en op tijd naar bed. Kunnen de indrukken bezinken.
9-11
Christcurch-Mount Cook
Waren redelijk op tijd wakker, lekker gedoucht en wat gegeten en op weg naar Mount Cook. Via weg 73 terug richting Darfield en dan de 72 op richting Lake Tekapo. We rijden steeds op de grens tussen de Canterbury plains en het gebergte. Links dus bijna vlak met hoge heggen (zo'n tien meter hoog) tegen de wind voor de schapen en koeien en aan de rechtse kant de NZ Alpen met besneeuwde toppen. Mooie wegen, af en toe wat smal en we kunnen stevig doorrijden (gemiddeld 65 kilometer per uur) Stoppen regelmatig voor een verfrissing en om foto en video te maken. Sommige tentjes loop je binnen en worden er verse koekjes, muffins o.i.d binnengebracht. Is lekker snoepen. Na Fairley wordt het heuvelachtiger maar nog steeds goed de snelheid erin.
Bij Lake Tepako kom je om een bocht en dan ligt het meer (Prachtig groen) en langs de weg maken we foto's. We rijden verder en aan de rechterkant nog een mooie parkeerplaats om foto's te maken. Helaas blijkt er achter een richel waar ik over moet een put te zitten waar ik met het rechtervoorwiel door ga en we horen wat geknarst en gekraakt onder de wagen. Blijkt dat de afvoer voor het spoelwater van de keuken is gekraakt en nu zo lek is als een mandje. (Ik deed het echt niet expres). We zien wel hoe en waar we dit laten repareren. We zijn goed verzekerd. Door naar Lake Pukaiki waar aan de bovenkant Mount Cook ligt. Onder aan het meer staan wat info borden en halfweg ligt de Glentanner camping. zijn daar heen gereden, dan is het nog maar goed 20 kilometer naar Mount Cook. Wat lang niet iedereen lukt, ging bij ons goed. Foto's van Mount Cook met top en niet in wolken gehuld.
10-11
Mount Cook - Mouraki boulders.
Vanmorgen vroeg al wakker van fluitende vogels. Lekker gewassen en ontbeten en naar het dorp Mount Cook Village. Daar had Bea een wandeling uitgezocht. Het leek de trap wel die Frodo moest gaan om over de bergen te komen. Aan de trap van Mount Sebastopol leek maar geen eind te komen. En wij dachten al dat de trap bij Moens Klint in Denemarken met 472 traptreden al zo hoog was. Kan hier niet aan tippen. Zijn dan ook vanaf halverwege maar in een lagere versnelling gegaan om toch boven te kunnen komen. Maar dan heb je ook wel een uitzicht over het meer en naar Mount Cook. Afdalen na een versnapering gaat dan ook weer een stuk makkelijker. Daarna weer terug naar het begin van het meer en toeren maar. Het weer is trouwens nog steeds goed. In Twizzel wel de garage gevonden, maar de eigenaar zat al in de auto met monteur om naar spoedklus toe te gaan en verwees me door naar de garage in Oamaru. Bleek dat de workshop van het station daar al maanden niet meer in gebruik was. Verwees me door. Heb eerst de volgende garage op het lijstje gebeld., maar deze hadden de spullen weer niet op voorraad. Verwezen me door naar Dunedin. En daar hadden wij geen tijd om naar de garage te kunnen. Onderweg nog wat lekkers gegeten en rustig doorgereden. In Mouraki een kleine camping gevonden en Bea had last van een opkomende migraine, dus deze snel in een donkere camper op bed gelegd. Heb rustig wat door het dorpje gewandeld en ben gaan kijken hoe het was in de camper. Ging niet best en op een gegeven moment was de afwasbak nodig om wat op te vangen.(eet smakelijk). Afwachten verder hoe het morgen gaat.We willen dan naar Dunedin.
11-11
Mouraki boulder - Dunedin
Bea heeft vannacht gelukkig verder goed geslapen en heeft alleen nog een licht gevoel in haar hoofd (beetje wattenbollerig). De Mouraki bollen zijn eigenaardig om te zien. Hoe komt het dat ze zo rond zijn???!!!!!
Rustige strandwandeling gemaakt en daarna ingestapt en doorgereisd naar Dunedin. Mooie stad om doorheen te rijden en een parkeerp-laatsje hebben we snel gevonden vlak bij het infocenter. Bij info wat folders opgehaald en de stad in. Hele mooie oude gebouwen en prima onderhouden (het hekwerk werd nog met de hand schoongemaakt). Het station is ook heel apart en mooi. Veel foto's gemaakt, ook in het gebouw.
Daarna door langs de kust voor de geeloog pinquins. Mooi opgezet en heel veel informatie. We hadden ook maar een kleine groep van 3 personen, dus je kan heel wat vragen aan de reisleiding. Verder liep je elkaar ook niet in de weg om foto's en film te maken. Daarna door naar het Albatroscentrum. Helaas was het niet mogelijk in verband met het nestelen en leggen van de eieren om bij de albatrossen te komen. We hebben alleen vanaf het terras van het restaurant geprobeerd er 1 of 2 op de foto te krijgen, maar dat lukte uiteindelijk wel.
Terug langs de Harington weg naar Portobello waar we op een camping komen die we uit het boekje hebben gehaald. Netjes en schoon.
12-11
Dunedin - Lake Manapouri
Op tijd op en vroeg weg. Lange rit voor de boeg. We proberen naar Te Anau te gaan in verband met de Milford Sound. Onderweg getankt en de eigenaar van het station verteld dat de Doubtful sound eigenlijk qua natuur en grootte mooier is als de Milford Sound, maar geen Mitre Peak heeft. We zijn dus wel onze route blijven volgen alleen zijn we niet naar Te Anau gereden, maar naar Manapouri. Hebben een camping vlak langs het meer en staan vlak bij een restaurantje, waar we vanavond gaan eten.

12-11 Naar Manipouri

De eigenaar van de camping is gek op oude kleine autootjes. Hier een deel van de verzameling.

Een uitzicht van de camping bij Lake Manipouri.