14-11 Te Anau - Makarova

Na Arrowtown verder, naar het hoogste punt voor een autoweg op 1123 meter boven zeeniveau

Ook zijn er hier in het verleden veel chinezen geweest. Dit is een voorbeeld van een huisje waar deze met meerdere personen in verbleven.

Bea heeft alweer een rolletje vol.

Arrowtown. Oud stadje van gouddelvers behouden en in oude staat teruggebracht.

Historische brug onderweg. Eerste van zijn soort in Nieuw Zeeland.

13-11 Doubtful Sound

De pelsrobben bij de uitgang van de Doubtful sound.


Bea in gesprek met mensen bij ons aan de tafel. Op de rug gezien twee mensen uit Wellington en
de man naast Bea is een hoogleraar uit Engeland (Cambridge)

Een maquette van de krachtcentrale.

De rotslagen in een van de gangen van het krachtstation.


Hier het bovengrondse deel van de krachtcentrale.

De vuurtorens die nog steeds in gebruik zijn.

Uitzicht vanaf de boot die ons over het lake Manapouri brengt naar de krachtcentrale.

Weekverslag week 3 Nieuw Zeeland

6-11
Picton-Kaikoura. In Kaikoura willen we gaan whale watchen en dus vol goede moed vertrokken. Weer is redelijk en onderweg zien we moderne cowboys op quad en motor om schapen en koeien te verweien. Ook onderweg niet ver voor Kaikoura worden we attent gemaakt op rustende robben en zeehonden bij de kust. Wat leuke plaatjes kunnen schieten en daarna door naar Kaikoura. Bij aankomst in Kaikoura eerst een plaats geboekt om morgen mee te kunnen en nu maar hopen dat het weer redelijk blijft. Morgen om 9 uur is het vertrek. Op de camping wilden we naar het dorp wandelen, toen we mensen uit Australie tegenkwamen waarmee we met Tamaki Maori show hebben gegeten en gepraat aan tafel. Even bijpraten dus en toch optijd naar bed.
7-11
Kaikoura-Christchurch.
Helaas is het weer veel minder geworden en de whale watching voor vandaag zijn allemaal gecancelled en ook voor de komende dagen ziet het er niet goed uit. Morgen is het weer schijnbaar nog minder dus we zijn rustig gaan toeren richting Waddington. Het is de bedoeling hier op de Tranz Alpine te stappen om naar Greymouth te gaan aan de Westkust en in Arthur's pas wandeling te maken. Lukt echter niet in Waddington en we moeten eigenlijk in Christchurch instappen. Wel vast geboekt, maar rustig via weg 73 naar Christchurch en daar camping niet ver van centrum gevonden. 's-Middags christchurch ingeweest en leuke dingen gezien.
8-11
Christchurch - Arthur's pas vv.
Vanmorgen om 6 uur opgestaan (en dat in onze vakantie) en om 10 over 7 zijn we door een shuttle busje opgehaald en naar het station gebracht (blijkt bijna een half uur rijden door de spits). Ingestapt en mooi plaatsje gevonden aan het raam. alle plaatsen zijn besproken, maar onderweg stappen nog mensen op. De Canterbury plains zijn erg vlak, maar langzaam klimt het toch tegen de 400 meter boven zeeniveau. Hierna gaat het wat langzamer omhoog en het wordt nog steiler. Mooie vergezichten in diepe dalen en tegen hoge bergen. Indrukwekkend. Vlak voor Arthur's pas zien we de Devils Punchbowl, maar de wandeling is nog vrij lang en tijdens onze wandeling komen we langs de afslag voor deze waterval van ruim 130 meter hoog. Deze is afgesloten in verband met werkzaamheden om het pad veiliger te maken en te verbeteren. Maar onze wandeling is ook heel mooi, alleen de waterval is niet zo hoog. Goed gewandeld en op ons gemak weer terug naar Arthur's pas. Daar lekker gegeten bij de Wabbley Kea (heel grote porties). Op ons gemak daarna naar het info center en nog wat dingen bekeken. Stipt volgens de regeling was de Tranz alpine er weer en langs dezelde indrukwekkende afdaling nu naar beneden voor Christchurch. Daar was een chauffeur voor de shuttle bus met tien namen op het bord en we waren nog geen tien minuten later onderweg naar de camping. In de camper wat makkelijks gemaakt en op tijd naar bed. Kunnen de indrukken bezinken.
9-11
Christcurch-Mount Cook
Waren redelijk op tijd wakker, lekker gedoucht en wat gegeten en op weg naar Mount Cook. Via weg 73 terug richting Darfield en dan de 72 op richting Lake Tekapo. We rijden steeds op de grens tussen de Canterbury plains en het gebergte. Links dus bijna vlak met hoge heggen (zo'n tien meter hoog) tegen de wind voor de schapen en koeien en aan de rechtse kant de NZ Alpen met besneeuwde toppen. Mooie wegen, af en toe wat smal en we kunnen stevig doorrijden (gemiddeld 65 kilometer per uur) Stoppen regelmatig voor een verfrissing en om foto en video te maken. Sommige tentjes loop je binnen en worden er verse koekjes, muffins o.i.d binnengebracht. Is lekker snoepen. Na Fairley wordt het heuvelachtiger maar nog steeds goed de snelheid erin.
Bij Lake Tepako kom je om een bocht en dan ligt het meer (Prachtig groen) en langs de weg maken we foto's. We rijden verder en aan de rechterkant nog een mooie parkeerplaats om foto's te maken. Helaas blijkt er achter een richel waar ik over moet een put te zitten waar ik met het rechtervoorwiel door ga en we horen wat geknarst en gekraakt onder de wagen. Blijkt dat de afvoer voor het spoelwater van de keuken is gekraakt en nu zo lek is als een mandje. (Ik deed het echt niet expres). We zien wel hoe en waar we dit laten repareren. We zijn goed verzekerd. Door naar Lake Pukaiki waar aan de bovenkant Mount Cook ligt. Onder aan het meer staan wat info borden en halfweg ligt de Glentanner camping. zijn daar heen gereden, dan is het nog maar goed 20 kilometer naar Mount Cook. Wat lang niet iedereen lukt, ging bij ons goed. Foto's van Mount Cook met top en niet in wolken gehuld.
10-11
Mount Cook - Mouraki boulders.
Vanmorgen vroeg al wakker van fluitende vogels. Lekker gewassen en ontbeten en naar het dorp Mount Cook Village. Daar had Bea een wandeling uitgezocht. Het leek de trap wel die Frodo moest gaan om over de bergen te komen. Aan de trap van Mount Sebastopol leek maar geen eind te komen. En wij dachten al dat de trap bij Moens Klint in Denemarken met 472 traptreden al zo hoog was. Kan hier niet aan tippen. Zijn dan ook vanaf halverwege maar in een lagere versnelling gegaan om toch boven te kunnen komen. Maar dan heb je ook wel een uitzicht over het meer en naar Mount Cook. Afdalen na een versnapering gaat dan ook weer een stuk makkelijker. Daarna weer terug naar het begin van het meer en toeren maar. Het weer is trouwens nog steeds goed. In Twizzel wel de garage gevonden, maar de eigenaar zat al in de auto met monteur om naar spoedklus toe te gaan en verwees me door naar de garage in Oamaru. Bleek dat de workshop van het station daar al maanden niet meer in gebruik was. Verwees me door. Heb eerst de volgende garage op het lijstje gebeld., maar deze hadden de spullen weer niet op voorraad. Verwezen me door naar Dunedin. En daar hadden wij geen tijd om naar de garage te kunnen. Onderweg nog wat lekkers gegeten en rustig doorgereden. In Mouraki een kleine camping gevonden en Bea had last van een opkomende migraine, dus deze snel in een donkere camper op bed gelegd. Heb rustig wat door het dorpje gewandeld en ben gaan kijken hoe het was in de camper. Ging niet best en op een gegeven moment was de afwasbak nodig om wat op te vangen.(eet smakelijk). Afwachten verder hoe het morgen gaat.We willen dan naar Dunedin.
11-11
Mouraki boulder - Dunedin
Bea heeft vannacht gelukkig verder goed geslapen en heeft alleen nog een licht gevoel in haar hoofd (beetje wattenbollerig). De Mouraki bollen zijn eigenaardig om te zien. Hoe komt het dat ze zo rond zijn???!!!!!
Rustige strandwandeling gemaakt en daarna ingestapt en doorgereisd naar Dunedin. Mooie stad om doorheen te rijden en een parkeerp-laatsje hebben we snel gevonden vlak bij het infocenter. Bij info wat folders opgehaald en de stad in. Hele mooie oude gebouwen en prima onderhouden (het hekwerk werd nog met de hand schoongemaakt). Het station is ook heel apart en mooi. Veel foto's gemaakt, ook in het gebouw.
Daarna door langs de kust voor de geeloog pinquins. Mooi opgezet en heel veel informatie. We hadden ook maar een kleine groep van 3 personen, dus je kan heel wat vragen aan de reisleiding. Verder liep je elkaar ook niet in de weg om foto's en film te maken. Daarna door naar het Albatroscentrum. Helaas was het niet mogelijk in verband met het nestelen en leggen van de eieren om bij de albatrossen te komen. We hebben alleen vanaf het terras van het restaurant geprobeerd er 1 of 2 op de foto te krijgen, maar dat lukte uiteindelijk wel.
Terug langs de Harington weg naar Portobello waar we op een camping komen die we uit het boekje hebben gehaald. Netjes en schoon.
12-11
Dunedin - Lake Manapouri
Op tijd op en vroeg weg. Lange rit voor de boeg. We proberen naar Te Anau te gaan in verband met de Milford Sound. Onderweg getankt en de eigenaar van het station verteld dat de Doubtful sound eigenlijk qua natuur en grootte mooier is als de Milford Sound, maar geen Mitre Peak heeft. We zijn dus wel onze route blijven volgen alleen zijn we niet naar Te Anau gereden, maar naar Manapouri. Hebben een camping vlak langs het meer en staan vlak bij een restaurantje, waar we vanavond gaan eten.

12-11 Naar Manipouri

De eigenaar van de camping is gek op oude kleine autootjes. Hier een deel van de verzameling.

Een uitzicht van de camping bij Lake Manipouri.

11-11 Dunedin Geeloog pinquins / Albatros centrum

Bij de albatrossen mogen we niet komen i.v.m. het maken van de nesten en het leggen van de eieren. Deze konden we nog net vastleggen toen hij van het vissen terugkwam bij het centrum.


Wat Jan van Gent jongen op de rotsen bij het Albatros centrum

Een ouder met een jong op weg naar zee. Na 15 weken worden ze de weg gewezen en daarna moeten de jongen op instinct maar aan eten zien te komen. 1 op de 4 komt door deze fase.

Het centrum van het Geeloog pinquin reservaat

11-11 Dunedin

De vloer van de stationshal.

Glas in lood raam van het station.

Waarschijnlijk het mooiste gebouw van Nieuw Zeeland. Het station van Dunedin.

Een gebouw vlak voor het station van Dunedin.

Het info centrum van Dunedin

11-11 Mouraki - Dunedin

Zo liggen ze er bij.

Een overzicht van de boulders



Bea geniet van het zonnetje tegen een boulder

10-11 Mount Cook-Mouraki

De Dam onderweg naar Oemaru. Hierna zijn we doorgereden naar Mouraki aan de kust. Leuke camping en heel mooi gebouw voor de faciliteiten.

De Clay Cliffs onderweg gezien. Dit is maar een klein deel daarvan. HIernaast en vooral hierachter liggen nog veel meer van deze richels van rechtopstaande " pilaren" van steen.

Mount Cook nu nog in de schaduw. Gemaakt tijdens onze ochtendwandeling. Even de mount Sebastopol opgewandeld (bea's keuze), maar bleek een klim te zijn met een hoogte verschil van 400 meter over een enorme hoeveelheid traptreden. We zijn de tel onderweg kwijtgeraakt en ook onze adem.

9-11 Christchurch Mount Cook

Mount Cook zonder wolken. Komt maar zelden voor. Meestal is de top verscholen in de wolken.


Mount Cook nog met wolken voor de top.


De Presbetarian Church of the good shepherd. Lake Tepako.

Koeien verweien gaat hier ook langs de snelweg, maar wel met een auto als cowboy.

Rotsformatie richting Mount Cook.

08-11 Arthur Pass

Afscheid van Arthurs Pass.


Devil's punchbowl. Vanaf de weg te zien, ruim honderddertig meter hoog, maar meer dan een uur wandelen vanaf de autoweg door Arthur's Pass.

De Kea. Een brutale vogel die erg is gesteld op het rubber van de autoramen. Hier bezig met het nemen van een bad.



Uitzichten richting Arthur Pass.

De Tranz Alpine Express.

07-11 Kaikoura/Christchurch.

De rozet in de cathedraal van Christchurch.

Deze trammetjes rijden ieder kwartier door Christchurch. Kan je mensen kijken. Rondje is ongeveer 3 kilometer.


De Toren vlak bij het centrum van Christchurch. Er naast ligt ook een zonnewijzer voor de tijd.


De weersomstandigheden voor whale watching waren slecht. Weinig of geen zicht en er stond een krachtige wind. 25 tot 30 knopen met uitschieters naar 45 tot 50. Alle touren waren voor die dag geannuleerd. Helaas.

06-11 Picton-Kaikoura

De robben lagen te zonnen onderaan de rotsen bij het strand.


Onderweg vanPicton naar Kaikoura. De moderne cowboy op motor met hond om de schapen en koeien te verweien.

Weekverslag week 2 Nieuw Zeeland

02-11
Vandaag weer op tijd opgestaan. Willen wat meer kilometers maken. Eerst willen we richting Matamata, waar een deel van de opnames is gedaan voor Lord of the Rings. Onderweg zien we dat de begroeiing wat veranderd. Bij ons staan onderaan de bomen en daarboven wordt alles steeds lager. Hier is dat precies andersom. Wat ook opvallend is, is het grote aantal dieren dat langs de weg wordt doodgereden. Het landschap blijft ons toch steeds weer boeien.
Achteraf viel het rijden naar Matamata wel mee. We waren er redelijk op tijd en konden om twaalf uur nog mee met de rondleiding. Als je het zelf moet opzoeken, vind je het echt niet zo makkelijk. Verder heb je wel toestemming nodig en die heeft alleen dit bedrijf. Het betreft hier de lokatie van de Gouw. Mooie omgeving waardoor we rijden richting de gouw. Moeten drie hekken door, die tijdens de opnames werden bewaat. Geen doorkomen aan dus. Helaas moest een deel van de Gouw afgebroken worden i.v.m. de contracten die gesloten waren met de familie en de filmmaatschappij. Er zijn er nu nog zeventien over. 1 daarvan is nog toegankelijk, de rest heeft men dicht moeten maken want de schapen gingen zich er in vestigen. Goede uitleg van de reisleidster met veel details waar je nu pas van hoort. Ook tijdens de opnames is de schapenfarm gewoon in bedrijf gebleven en in goed overleg werden regelmatig de schapen naar een andere lokatie op de boerderij gebracht om de opnames niet te verstoren. Even na drie uur waren we weer terug in Matamata en zijn we naar Rotorua vertrokken. Gelijk daar de info opgezocht want we wilden nog naar een originele Maori voorstelling en hangi maaltijd toe. Dit was gelukkig nog te regelen en we zouden rond 6 uur bij onze camping die we snel opgezocht haden opgehaald worden. Dit liep allemaal op rolletjes en inderdaad stapten we even over 6 uur in de bus. Naar Tamaki Maori village. Onze bus werd onze waka (kano). Ook moest er nog een leider benoemd worden. Hiervoor hebben we een Amerikaan aangewezen, deze hebben toch altijd een grote mond zo ook deze. Dit bleek ook bij de andere bussen gedaan te zijn. De vier leiders moesten zorgen dat we het dorp binnenmogen. Best wel even een angstig gezicht als je een maori krijger op je af ziet komen met rollende ogen en al die tatoeages (echte). Hierna kwamen we in het dorp waar de bevolking bezig was met hun normale dagelijkse zaken. Leuk om te zien en ook uitleg wat ze precies aan het doen waren. Hierna werd in het gemeenschapshuis de show opgevoerd. Mooie opnames en foto's kunnen maken. Had wel het idee dat het allemaal een beetje geromantiseerd was. Daarna door naar de ruimte waar de hangi maaltijd werd geserveerd. Prima spul wat we te eten kregen en heb diverse malen wat lekkers van het buffet opgehaald. Ook het toetje mocht er zijn. Onder andere Pavlova taart (heerlijk). Na de maaltijd liet en nog zien hoe en waar een hangi maaltijd wordt klaargemaakt. (doet me denken aan een grote ouderwetse stoompot die men in de grond maakte waarin je dan het eten in legt.) Daarna weer om een uur of 11 naar huis en met een hoofd vol indrukken heerlijk in slaap gevallen.
03-11
Redelijk op tijd opgestaan en ontbeten. De zaak weer ingepakt en doorgereden naar Hells Gate.
Dit was een toetje bij het boeken van de Maori voorstelling en maaltijd. Zeer actief vulcanisch gebied met diverse grote en kleine poelen van water met een temperatuur tot ongeveer 140 graden. Helaas geen geyser, maar die zoeken we nog wel op. Hebben hier rustig de tijd voorgenomen en zijn via Rotorua naar het zuiden. Onderweg bij de Huka falls wat foto's en film volgeschoten en ook daarna onze maag gevuld.
In Turangi bij de info geweest en zijn daarna doorgereden naar het Tangariro park. In Whakapapa village een camping gevonden die op redelijke hoogte ligt. Mooi uitzicht op diverse vulkanen, maar helaas hebben ze de kop in de wolken gestoken. 's-Avonds nog even wat kunnen internetten en wat zaken op de blog gezet. We proberen morgen de vulkanen zonder wolken te fotograferen. Vooral mount Ruapehu is heel fotogeniek. Voor de rest wilden we proberen nog wel eens even iets te lezen, maar daar is nog geen letter van terecht gekomen.
04-11
Opgestaan en rustig ontbeten. Na het ontbijt een goede ochtendwandeling naar de Taranaki falls. Even lekker inspannen, want het is op sommige plaatsen best wel stijl en we zitten daar boven de 1100 meter. Wat mooie plaatjes geschoten en rustig daarna de route weer opgepakt. We willen proberen vanavond in de buurt van Wellington te zijn en onderweg de overtocht te boeken. Ondererweg in de buurt van Taihape valt het op dat het landschap vlakker en wat kaler wordt. De wegen zijn hier verder prima in orde en zonder ons te haasten schieten we toch lekker
op. Bij de info van Taihape hebben we ook de overtocht kunnen boeken. Morgen om 18.15 uur varen we over. We hebben dit bewust gedaan omdat we Wellington nog in willen gaan om wat te filemen en te fotograferen. Bij Paraparumu hebben we een camping opgezocht (vijftig kilometer boven Wellington) dus morgen niet zo lang rijden en veel tijd voor Wellington. Hier lekker zitten eten en op tijd naar bed.
05-11
Op tijd op en even over 8 uur reden we richting Wellington. Het vinden van de ferry was het eerste wat we hebben gedaan, maar dat wees zichzelf, dus zijn we met de camper vanaf de parkeerplaats van de ferry naar het centrum van Wellington gereden. Het is daar op zondag gratis parkeren en we hadden snel een plekje gevonden. Rond gaan wandelen met de plattegrond in de hand en mooie dingen gezien en vastgelegd. Bij de info was ook internet, maar daar kon je de usb voor de camera en cd-drive niet van gebruiken. Gevraagd waar er een Internet cafe was en men verwees ons naar de Cuba street. Bleek het echter net om de hoek van de Cuba street in een zijweggetje te zitten, maar we hebben alles bij kunnen werken. Best wel weer een goed gevoel. Toen dit gereed was zijn we in een zaakje wat lekkers wezen eten, want we moeten wel door zonder diner vanavond. Hooguit een snack aan boord van de ferry.
Om kwart over vier weer uit centrum teruggereden naar de terminal en ingecheckt. Overtocht ging zonder problemen. Zelfs Bea had geen naar gevoel in haar buik bij het overvaren. Normaal wil ze wel eens wat last van zeeziekte hebben. Van de boot af Picton in en we hadden snel een weg gevonden die leidde naar onze camping en rond 10 uur konden we de camper daar neerzetten en elf uur doken we onder de wol.

Weekverslag week 2 Nieuw Zeeland

27-10
Camper opgehaald bij United Campervan. Uitleg gekregen en de overeenkomst opgesteld en eventuele risico's afgekocht. Daarna vertrokken. Links rijden valt niet mee en dan nog eens met je linkerhand schakelen terwijl je altijd met een automaat rijdt is best wel lastig. Ook nog eens door een andere manier van bewegwijzering nog eens de weg kwijt geraakt. Meer dan 40 km omgereden voordat we op de M1 zaten. Maar daarna ging het steeds beter. Buiten de stad wordt het rustiger en kunnen we ons wat beter op het gemak voelen. Het landschap is lieflijk en het weer is redelijk. Rijden vaak door kleine plaatsjes en stoppen af en toe voor een kopje koffie e.d.
Later in de middag komen we rond een uur of vier in de buurt van Paparoa, waar we een kleine camper camping opzoeken. Het weer was lekker en de temperatuur prima. Rustige omgeving en Bea had lekker gekookt, waarna we ons best wel rozig voelden. Zijn dan ook op tijd naar bed gegaan.
28-10
Vanmorgen op tijd op (7 uur) en even over acht uur zijn we weer vertrokken. De avond hiervoor had de eigenaresse van de camping ons verteld over het Kauri Museum. Dat ligt maar op 10 kilometer van Paparoa en was onze eerste stop Best wel interessant zeker als je bedenkt dat in het verleden een groot deel van NZ vol was met kauri bomen. Door een of andere ramp is dit veranderd. Nu zijn er nog wel kauri bomen maar dat is nog geen 5 % van wat het ooit geweest is.
Nu wordt er van het kauri hout nog veel opgegraven en bewerkt. Mooie meubels maken ze er vaak van. Ook de rest van het museum geeft een overzicht van de geschiedenis van NZ.
Later komen we langs het Waipoua Forest, waar de boom Tane Mahuta staat. Leuk was wel dat er iemand in Maori aan het zingen was terwijl wij naar de boom in het bos gingen. Gaf wel een apart gevoel. Voor de rest een rustige doorreis gehad en zijn via Rawene doorgereden naar Ahipara. Daar weer een leuke kleine camping opgezocht en ons voorbereid voor de volgende dag naar Cape Reinga.
29-10
Vanmorgen vroeg doorgereden naar Kataia en daar bij Sand Safari's een tocht geboekt. Zelf mogen we daar niet rijden met de camper. Helaas zat het weer niet mee. 's-Nachts was het weer minder geworden en 's-morgens regende het al wat. Dit werd erger en er kwam nog veel meer wind bij. Rond negen uur vertrokken met een bus vol mensen. Eerst langs nog wat hotels, motels e.d. om nog meer mensen op te halen. Daarna langs Awanui naar het ninetee mile beach. Daar geeft de chauffeur wat gas bij en op een gegeven moment rijden we met de bus rond de 110 km. per uur en het lijkt wel of er geen hobbeltje op zit. Onderweg verteld de chauffeur nog allerlei interessante zaken over het gebied. Ongeveer halfweg gaat hij richting de duinen en via een watergang gaat hij daar naar een plaats waar we de hoge zandduinen kunnen beklimmen.
We krijgen ook een soort surfplankje mee, waarmee we naar beneden kunnen glijden. Dit gaat best lekker totdat je een beetje scheef gaat, dan vlieg je er letterlijk uit en zit alles onder het zand. (bea heeft de foto). Ondertussen is het weer nog minder geworden. Nog meer wind en veel regen en rukwinden als toetje. Bij Cape Reinga op het hoekje staat de Vuurtoren. Hier hoost het gewoon. Maar toch zie je dat aan de foto's niet af. Daarna zijn we weer ingestapt en verderop hebben we met de chauffeur de lunch gebruikt. Lekker broodjes en goede koffie. Daarna weer aan de terugweg begonnen. Op wat tussenstops vertelde hij wat daar was. Bij een opgraving van
Gumdiggers liet men ook zien hoe men vroeger de gom naarboven haalde en hoe diep men ging om er bij te komen. Bij het Ancient Kauri Kingdom zijn we binnen geweest en men heeft daar best mooie dingen staan (bankje op foto wat niet zo duur is.) Ook nog wat souvenirs gekocht voor bekende mensen. Daarna na terug naar Kataia en met camper weer terug naar Ahipara.
30-10
Vandaag gaan we door naar Waipu Cove. De natuur is immens en het is niet altijd zo te filmen of op een foto te zetten. Via de Twin Coast Discovery Highway nu eerst langs Doubtless Bay en daarna door naar Kerikeri. Hier zouden niet ver van elkaar leuke winkeltjes staan met allerlei soorten houtsnijwerk, jade en andere zaken waar we wel interesse voor hebben. Helaas blijkt de route wel leuk, maar de winkels liggen dermate ver uit elkaar, dat we er maar twee bezocht hebben en daaraan waren we al dik 2 uur kwijt. We zijn daarna maar terug naar de camper gegaan en zijn verder gereisd. Daarna door naar Waitangi. Hier liggen de treaty ground, waar de maori met de engelsen de overeenkomst sloten. Helaas kregen ze daar later nog wel wat spijt van. Hier hebben we het Gemeenschapshuis bezocht. Mooi houtsnijwerk te zien en alles wat ze snijden heeft een betekenis. Ook de mooie oorlogskano ligt er. Ook heel mooi bewerkt en ook de overkapping die er is heeft veel mooi houtsnijwerk met een speciale betekenis voor de Maori. In het huis waar de overeenkomst is getekend is ook nog een overzicht van de geschiedenis van NZ. Daarna door naar Wangarei. Wat gedronken en gesnoept en weer verder. Hierna wordt het landschap weidser en vlakker. Bij Waipa cove vinden we een camping. Waipa Cove cottages en ligt vlak bij het strand. Via een kleine lagune kunnen we daar naar het strand wandelen ( we moeten wel op onze blote voeten door het water waden) maar best lekker om nog even zo te ontspannen.
31-10
Vandaag gaan we richting Auckland rijden. Redelijk op tijd op en na het ontbijt vertrokken. Het weer is helder en lekker fris. In de buurt van Warkworth komen we langs Sheepworld en we zijn daar een kijkje gaan nemen. Helaas is het schaapscheren hier nog niet, maar pas later in de middag. We hebben er wel rondgekeken en foto's e.d. gemaakt. Ook doet men er veel om de natuur in de oude staat te houden. We vertrekken weer rond 11 uur en we rijden wat later de drukte van Auckland in. Rustig doorgereden en de juiste weg nu wel direct kunnen vinden en bij Manakau de Pacific Coast Highway richting Clevedon gereden. Bij de Harbour bridge van Auckland hebben we nog een mooie foto kunnen maken van de skyline van Auckland.
Voorbij Clevedon zagen we op een gegeven moment een hele stoet koeien lopen. Deze waren uit eigener beweging op weg naar de melkplaats van de farm. (bea heeft voor het eerst getracht wat te filmen) Verder langs de route bij een monument zagen we heel mooie witte bloemen staan. Het is trouwens heerlijk weer hier. Hele dag al in de korte broek. Bij de Kawakawa baai op ons gemak wat gegeten. Er zitten veel zeevogels en we hebben getracht er enkele op een foto te zetten. Hierna zijn we rustig verder gereden naar het plaatsje Thames in de hoek van Coromandel. Leuke camping gevonden en rustig overnacht.
01-11
Vanmorgen weer optijd opgestaan en we zijn richting Coromandel gereden. Onderweg is het landschap weer heel mooi en toch ook afwisselend. Iedere bocht heeft weer iets aparts in zich. Door Coromandel heen gereden en langs de weg kom je de Driving Creek Railway tegen. Dit is een in oude stijl gemaakt spoorlijntje (smalspoor). Men is nu in totaal 27 jaar bezig geweest om dit gereed te krijgen, maar dan heb je ook wat. Leuk om te zien en heel veel aparte dingen onderweg. Ook de twee niveau's wissel van de spoorlijn is heel leuk om te zien. De machinisten wachten daar eigenlijk ook op elkaar. Kan je allebei de treintjes op de foto zetten. Voor de rest zijn er meerdere kunstenaars op het pleintje gevestigd en heeft men een eigen steenbakkerij.
De vergezichten van het spoortje zijn leuk. Vooral van het Eyefull point kan je heel mooie foto's maken en hang je een honderdvijftien meter hoog op een plateau. Daarna zijn we weer verder gaan reizen maar het landschap veranderd iets en het wordt weer meer bergachtig. Veel stijgen en dalen, maar als chauffeur wel leuk om te doen, maar de bijrijder heeft wel eens commentaar op mijn rijstijl. Bij mercure's bay nog even naar Ferry Landing geweest. Wel leuk, maar we waren snel uitgekeken en zijn teruggegaan. Hier hoorden we wel van Cathedral cove. Deze is via land wel bereikbaar, alleen moet je dan naar Hahei. We zijn naar Hahei gereden en hebben eerst de wandeling daar gemaakt. Was best wel pittig en de laatste trap deed ons denken aan de afdaling bij Moens Klint in Denemarken. Daar had je een trap van 472 treden. Deze was gelukkig iets kleiner. Prachtig gezicht om naar het gat in die rots te kijken en als je er een eindje inloopt zie je pas dat de andere kant ook open is en je naar een ander stuk strand kan lopen. Hebben daar op ons gemak een poosje op een rotsblok gezeten en zijn toen weer heel stilletjes terug naar de camper gaan wandelen. Hebben de hahei beach resort geboekt en hebben er een goede nacht doorgebracht.

5-11 Wellington

Een overzicht van het havengebied van Wellington. Veel ligt nog verscholen achter de gebouwen en is groter dank je denkt.
Vanavond varen we over met de boot van 18.15 uur naar Picton op het Zuidereiland.
Alles gaat prima en we hebben het uitstekend naar onze zin.
Sorry voor de wat late update, maar blogger gaf nog wel eens problemen. Met de Internet pc's die er best wel zijn, is het vaak niet mogelijk uit beveiligingsmaatregelen om de usb of cd/dvd apparaten te gebruiken. Krijg je alleen een kale pc en internet en dan is het afgelopen.
Wordt Vervolgt.

Deze brutale huismus kwam zelfs binnen bij Starbucks om kruimeltjes bietsen.

De cableway van Wellington. Lijkt volgens mij een beetje ( of andersom) op de cable way van Bergen in Noorwegen.

Er zijn eigenlijk drie gebouwen voor het parlement. Deze liggen achter de Beehive. Deze zijn wel toegankelijk voor publiek, maar de Beehive niet.

De Beehive, het parlementsgebouw van Nieuw Zeeland.