vrijdag, november 24, 2006

25-11 Waitomo Cave - New Plymouth


Het skelet wat ze gevonden hebben tijdens het maken van de paden door het grottenstelsel is van een Moa. Deze is nu helaas uigestorven.

Dit is het skelet van een koe. Deze is door een tomo in de grot gevallen. Een tomo is een schacht die ontstaat als het water een groot deel van de tussenliggende lime stone heeft opgelost, waardoor het lijkt alsof de grond nog stevig is, maar als men twee of drie passen op het dunne laagje heeft gegaan, zakt het plotseling in en stort wat er overheen loopt naar beneden. (deze schacht was ongeveer 20 meter diep.

In het tweede grottenstelsel van de tocht liet hij meer zien hoe grotten ontstaan en hoe lang het eigenlijk wel duurt voordat een stalactieten en een stalagmieten elkaar raken.

Een voorbeeld van hoe de aardlagen op elkaar komen te liggen. Lijkt ook een beetje op de Pancake Rocks.

Dit is de auto waarmee we met de tweede tocht mee weggebracht werden. Leuke gids die ons ook veel over de omgeving vertelde. Ook hoe hij samen met zijn partner maanden aan het werk zijn geweest om in de grotten zo min mogelijk schade aan te brengen en toch een mooi paadje gelegd hebben en verlichting zo geplaatst dat je wel wat ziet maar de insecten er zo min mogelijk last van hebben.

Hier zie je de vislijntjes zoals ze genoemd worden waaraan de gloeiwormen hangen en waarin vaak het eten in vliegt. Kleine insecten die de grotten binnenkomen e.d.

De ingang van de beroemde Waitomo Cave. Van het licht van de gloeiwormen konden we geen foto's maken want de camera's reageerden niet en bij mij was het beeld ook zwart en flitsen helpt en mag helemaal niet.
Ik vond deze wel goed, maar later met de tweede tour bij andere grotten was het voor ons beiden toch indrukwekkender dat zulke kleine insecten zoveel licht kunnen geven.
Ook mocht men daar wel foto's bij maken.

ra

24-11 Hamilton - Waitomo Caves


Wat importbomen aan de rand van het park. Geimporteerd om te kijken of ze sneller en beter hout produceren als de inlandse bomen.

De Victoria bridge van Hamilton.

De raderboot in Hamilton waarmee we een tochtje over de rivier gemaakt hebben. er waren ook mogelijkheden om tijdens de tocht te lunchen of te steengrillen. Wij hebben later zelf ergens op ons gemak zitten eten.
Gisterenavond zijn we nog een poos op visite geweest bij Angelique. Is een oud-collega van me en had met haar afgesproken als ik in Nieuw Zeeland zou zijn, dat ik hagelslag en drop zou meebrengen. Heb mijn woord gehouden en we hebben gezellig een poos zitten keuvelen over hoe wij Nieuw Zeeland hebben ervaren. Met haar gaat het prima en heeft nog geen ander werk gevonden. Zou wel kunnen in Auckland maar dat is iedere dag wel 115 kilometer heen en ook weer terug. Voelt ze niet veel voor en ik kan me er wat bij voorstellen.

23-11 Taupo - Hamilton


We zijn daarna doorgegaan naar de Bergbaan van Rotorua om daar een wandeling te gaan maken vanaf de top. Plotseling waan ik me in Oostenrijk Een Doppelmaijer lift om me omhoog te brengen en ik heb geen ski's bij me.

Met Bea ervoor kan je wel zien hoe hoog het water komt.

Hier is de geyser op zijn hoogtepunt.

Hier komt de geyser steeds beter op gang. Als alle omstandigheden goed zijn ( nu stond er nogal wat wind) dan kan het water tot ongeveer 25 meter hoogte gespoten worden.

De Pohutu geyser begint weer met spuiten.

Vlak bij de grote geyser zie je allerlei kleuren in de rotsformaties.

De Modderpoel in Whakerewarewa in Rotorua. Bij ons eerste bezoek aan Rotorua zijn we bij Hell's Gate geweest, maar daar waren geen geysers. Hebben dit dus toch maar aangevuld.

22-11 Te Awanga/Cape Kidnappers - Taupo


Het jong van deze Jan van Gent is al twee weken oud.

Zo lomp als de Jan van Gent start om te gaan vliegen, zo elegant zeilen ze door de lucht.

Een paar baltsende Jan van Genten bij terugkeer van het mannetje op het nest.

Hier een Jan van Gent met een jong. Volgens onze reisleider is dit jong ongeveer 2 dagen uit het ei gekropen.

Een Jan van Gent op het nest. Vele paren broeden nog. Bij enkele zijn er al eieren uitgekomen.

Dit is het eind van de rit met de trekkers. Vanaf hier te voet verder naar de klip waar 1 van de 4 broedende kolonies is.

Hier zijn de breuklijnen te zien van een aardbeving, waardoor de aardlagen niet meer op elkaar aansluiten maar soms meters lager weer terug komen.

Soms moet men een nieuwe weg maken om de mensen naar de Cape te brengen. Wel wat anders als de trekker besturen.

Onderweg krijgen we uitleg. De gids vertelt dat men de afgelopen 10 jaar meer problemen heeft met de bomen. De bomen die de boel bij elkaar moeten houden duwen nu met hun wortels hele stukken van de rotsformaties af en breken dus nu eigenlijk sneller de boel af.

Deze trekker heeft een kar voor 24 personen en 1 voor 16 personen. In het hoogseizoen gaan ze vaak met 3 stellen naar de Cape toe.














Bea bereidt zich geestelijk voor op de rit over het strand naar Cape Kidnappers.

donderdag, november 23, 2006

21-11 Greytown - Te Awanga/Napier


Dit is het uitzicht van de camping in Te Awanga. Hier gaan we morgen langs naar Cape Kidnappers.

In het Marina Land. Deze dolfijn is volgens de opgave van hen 36 jaar oud.

Het oude brandweer gebouw. Nu het hoofdgebouw voor de stichting van art deco in Napier.
Het theater van Napiers

Het gebouw van de lokale krant van Napier.

Art Deco in Napier. Door de aardbeving in 1931, is een groot deel van het oude centrum herbouwd in deze stijl.

20-11 Greytown - Napier - Te Awanga


Dit is de woning van de Fam. van vliet. Het land wat ze gebruiken loopt door tot de toppen op de achtergrond van de bergen!!!!

De Kiwi.Viel niet mee op deze er goed op te krijgen.

Mount Bruce Vogelpark, de Kake

19-11Picton-Wellington-Greytown


In het Mount Bruce Park.

Stijle klimmen en dus ook stijle afdalingen.


Langs de SH 2

dinsdag, november 21, 2006

Weekverslag week 4 Nieuw Zeeland

13-11
Doubtful sound
Op tijd er uit en even over 8 uur waren we bij het Info station. Kaartjes afgehaald en lunch en aan boord. Mooie tocht over het Lake Manipouri naar de Centrale voor de electriciteit voor ongeveer heel het zuider eiland. Daar ook met een bus naar toegebracht en rondleiding. Mooi om te zien ook in de Hal waar al de turbines stonden die door het water aangedreven worden. En dit is nog maar 1 van de 7 etages. En alles wordt bestuurd vanuit Twizzel.Daarna weer met de bus verder naar de andere kant naar dove Creek. Hier om een andere boot gestapt met nog een andere groep. Aan tafel kwamen we bij een stel uit Wellington dat hun eigen land aan het verkennen was en een hoogleraar/professor uit Cambridge. Gezellig zitten praten en ook de omgeving en andere dingen goed in de gaten gehouden. Veel foto en film. Alles ziet er groots uit en door het donkere weer ziet het er soms best wel dreigend/imposant uit.
Bea had er vanochtend ook wel de pest in. De eerste de beste foto die ze wilde maken, weigerde de camera. Bleek dat de batterijen leeg waren. In de auto de lagen de reserve batterijen, deze gehaald en geplaatst, maar hetzelfde resultaat. En nergens een winkel te vinden die deze batterijen had. Gelukkig zag ik later aan boord in een bar met wat batterijen dat ze de juiste hadden en een setje gekocht. Getest en gelukkig kwam er weer leven in het apparaat. Bea keek gelijk ook weer een stuk gelukkiger. Naar te Anau gereden en daar zou internetcafe zijn. Was al gesloten en de andere hadden geen usb aansluiting waar we bij konden.
14-11
TE Anau-Makarova
Vanuit te Anau richting Fox Glacier.
Hebben de juiste internet zaak toch gevonden en gepubliceerd.
Begin van de dag redelijk weer, maar later op de dag gaat het weer betrekken. Onderweg mooie plaatjes kunnen schieten en rijden richting queenstown en dan verder. Komen daar ook op een weg terecht waarbij voor Nieuw Zeeland het hoogste punt voor een snelweg is. 1123 meter hoogte. In Arrowton hebben we nog wat mooie plaatjes kunnen schieten van een stadje in oude stijl van de mijnwerkers/gouddelvers. We wilden eigenlijk tot Haast komen, maar ons reisschema is flexibel en we hebben ons niet gehaast. In Makarova zagen we een camping met wildlife plaatsen en we stonden ook midden in de bush. Wel leuk, maar 's-avonds harstikke donker. Gelukkig hebben onze telefoontjes een lampje dus het hoefde nog net niet op de tast.
15-11
Makarova - Fox glacier.
Weer lekker vroeg opgestaan en op tijd weggereden. In Haast hebben we een garage gevonden die onze afvalwaterafvoer wel wilde repareren, alleen moesten ze nog even een vergadering afwerken. Om 11 uur konden we komen en toen was er ook gelijk een monteur aan de auto begonnen. Even na twaalf uur klaar en heeft ook United campervan gebeld en de zaken geregeld. Kunnen rustig verder rijden. Rond 3 uur in de middag bij Fox glacier. een wandeling er naartoe vanaf de parkeerplaats een half uurtje wandelen. Toch blijft zo'n berg ijs een mooi gezicht. Jammer, maar dat is haast op elke gletscher hetzelfde, dat er een hoop zwart te zien is van grond en andere zaken die er op zijn gevallen. Er komt ook een hoop water onder het ijs vandaan. Deels door het dooien van het ijs, maar ook door de veel gevallen regen hoger in de bergen. Men heeft eenhoop regen gehad de afgelopen dagen (wij dus ook.)
daarna zijn we nog naar gillespies geweest. Zou daar een ouderwets mijnwerkersstadje zijn, maar wat we vonden was alleen maar wat oud ijzer en palen en het andere wat we wilden zien, was ongeveer 2 uur heen en twee uur terug lopen. Daar hadden we om half zes 's-avonds geen zin meer in. Kleine decepties deze 2 niet gelukte zaken.
16-11
Fox Glacier - Punakaiki
Redelijk op tijd op, lekkere douche en ontbeten. In het plaatsje is wel een internet outpost, maar de twee computere met een cardreader voor foto's, geven beiden aan dat de card niet geformatteerd is. Even onze email uitgelezen en beantwoord. Bea was in de winkel van het dorp boodschappen doen en ik zag haar daar gelukkig staan, anders sta ik voor een gesloten auto. We gaan nu eerst naar de Franz Josepg Glacier. Dit is ongeveer 25 kilometer verder. Rustige weg en binnen het half uur. Geparkeerd en naar het pad gelopen. Helaas stond er al een waarschuwingsbord dat er in verband met het vele water overstromingsgevaar is en men niet dichter bij de gletscher kan komen. Toch wat mooie foto's en stukje film kunnen maken. Gaan nu op ons gemak verder naar Punakaiki via SH 6 richting Greymouth. Onderweg bij Ross wel een oud mijnwerkers/goudgraversstadje gezien en daar zagen we wel wat meer als bij Gillespies. Daarna zijn we verder gereden naar Kumara. Daar hebben we bedacht dat we toch nog wel naar het Otira viaduct te rijden. We zijn al in Arthur's pas geweest met de Tranz Alpine, wil je daar wandelen moet je uitstappen, maar dan kom je niet in Greymouth. En 's-middags rond een uur of 4 komt de Tranz Alpine uit Greymouth dan weer langs om de mensen die in Arthur's pas zijn gaan wandelen op te halen. We hebben het laatste deel na Arthur's pas dus niet gezien. Nu vanaf Kumara richting Arthur's pas gereden en in het begin valt het wel mee. Alleen hoe verder we richting Otira rijden hoe indrukwekkender alles wordt. Ook wordt de weg steeds bochtiger en wat erger is, stijler. Op een gegeven moment krijg je een klim (staat ook aangegeven) naar het viaduct en er staan borden dat auto's met caravan hier beter om kunnen keren (staat ook al aan het begin). Er is een beginstuk dat heeft een stijgingsprecentage van 16% en dan komt er een kleine daling, maar dan komt er nog een stuk van ongeveer 3 kilometer ook van 16 procent. Ook zijn er over de weg hier en daar sneeuwdaken gelegd, zodat de weg altijd open blijft. En dan ongeveer een halve kilometer verder begint het viaduct. Prachtig om te zien en aan het eind is er aan de linkerzijde een uitzichtspunt, waar je prachtige foto's en film kan maken. Hierna het hele stuk weer terug en via Kumara gaan we weer richting Greymouth. Gaat goed, alleen begint het onderweg weer te regen en te waaien en langzaam maar zeker wordt het echt een storm. In Punakaika snel een camping gevonden net voorbij het info centrum en daar een stormachtige nacht doorgebracht.
17-11
Punakaiki - Kaikoura.
Vanmorgen weer op tijd er uit en lekker ontbeten. Het weer is buiten echter nog steeds stormachtig. Regen en wind spelen met de zee en dat kan je wel zien op de foto's Wij hebben onze regenkleding maar aangetrokken. Het is een mooi gezicht om de rotsen te zien, opgebouwd uit al die laagjes. Er staan hele mooie rotspartijen tussen en heb helaas niet alles kunnen publiceren. Ook de blowholes zijn mooi om te zien. Als je er in kijkt zie je hoe het water steeds wat hoger komt te staan en in de tunnels die van onderen lopen naar de bovenzijde zie je steeds meer nevel naar buiten komen als de golven de druk verder opbouwen. Hebben het gehele rondje gelopen en kwamen uit bij het info centrum. eerst maar een kopje stevige koffie gedronken om weer warm te worden. Hierna richting Greymouth en dan richting Nelson. In Murchinson hebben we uitgebreid gelunched en toen besloten om toch richting Kaikoura te rijden om te zien of we toch Whale watching kunnen doen. Vanuit het info centrum laten boeken en morgen om negen uur vaart hopelijk de boot met mij er op uit. Bea heeft geen zeebenen en blijft liever aan de kant. Langs de Buller rivier nu richting Blenheim en deze rivier staat vrij hoog. Er drijft ook van alles in. Boomstammen, struiken en dat soort zaken. Ook onderweg een paar dode koeien/stieren in het water zien liggen. Het heeft er de laatste dagen heel hard geregend en veel weilanden staan ook onder water. Bij het tanken in Renwick praatte ik met de pomphouder en deze zei dat er de laatstse jaren niet zo'n slechte lente is geweest. Door via Blenheim en dan weer richting Kaikoura. Makkelijk als je de weg voor een deel al gereden hebt, dus we waren er nog redelijk snel. Alle batterijen voor de video en het foto apparaat hebben we opgeladen en hopelijk gaat het morgen allemaal door.
18-11
Kaikoura - Picton
Vannacht wel goed geslapen, maar er is een hoop regen gevallen. Bij de whale watch gaan kijken om ongeveer half negen. Helaas stond al aangegeven dat tot de middag alle uitvaarten waren afgelast. Er komt misschien vanmiddag rond 14.30 nog een afvaart, maar daar wachten we niet meer op, omdat het weer toch niet veel zal verbeteren. (Later horen we dat de afvaarten allemaal waren gecancelled). Vandaag toeren we rustig terug via Nelson, Havelock en dan door naar Picton. Loopt allemaal voorspoedig, maar we zijn toch allebei een beetje terneergeslagen. 2 keer geen Whale watching. Maar tegen een uur of elf bij een kopje koffie in The Store en wat lekkers gaat die stemming toch wel weer voorbij. Het weer wordt nu gelukkig ook wat beter en een zonnetje komt er door. We rijden richting Nelson en slaan dan af richting Havelock. Van Havelock naar Picton loopt een mooie route langs de Marlboraugh sound. Langs de route ook nog wat gegeten in een zaakje dat ingericht was met jaren 60 spulletjes e.d. Hadden heel goed eten. Wat plaatjes onderweg gemaakt van de water overlast, maar ook van de mooie Sound. Rond een uur of vier in Picton en toen de camping opgezocht. Nog een wandeling door Picton gemaakt en of de duvel er mee speelde, begon het weer hard te regenen. Hebben nog wat souvenirs gekocht en daarna snel naar de camping. De camping is nog geen tien minuten van de ferry af. 's-Avonds pa nog gebeld, want die wordt vandaag 75 jaar. Gefeliciteerd en gezegd dat we wel wat lekkers op zijn rekening zullen nemen.
19-11
Picton - Wellington - Greytown.
Rustig op en ontbeten. Spullen opgeruimd en daarna naar de ferry. Rond half tien staan we aan boord en een lekker plaatsje opgezocht. Hebben nog wat rondgewandeld aan boord, kopje koffie en wat lekkers en rond 1 uur waren we in Wellington. Hebben daar eerst het internet cafe van de vorige keer opgezocht en toen alle foto's van de afgelopen 2 weken gepubliceerd. Was wel wat werk. Bea heeft trouwens buiten rondgewandeld, want dat zitten en niets kunnen doen vindt ze niets aans. Heeft daar een Santa Claus optocht gezien. Vreemde gewaarwording en ook nog eens omdat het buiten heerlijk weer was en een lekker zonnetje scheen. Rond half vier stond alles erop. Wat gedronken en daarna naar de camper. Zijn gaan toeren richting Napier om daar het centrum wat na de de grote aardbeving in 1931 is herbouwd in Art Deco stijl. Hebben dit niet gehaald, maar zijn op een camping gaan staan in Greytown Langs SH 2.
20-11
Greytown - Te Awanga
We zijn wakker geworden door het fluiten van de vogels op de camping. Hebben een ontbijt genomen en zijn ronf 08.30 gaan rijden richting Napier en Hastings. Onderweg gaan we langs bij een familie die uit Nieuwenhoorn is ge-emigreerd en nu woont in Eketahuna. Ome Henk heeft daar bekenden en hij heeft gevraagd de familie de groeten doen van hem. Jan van Vliet met gezin is ongeveer 10 jaar geleden ge-emigreerd daar heen. Zijn broers heb ik mee op de muziek of op het voetballen gezeten. Maar toen we ons voorstelden wist hij toch gelijk wie ik was. Bea herkende hij niet, maar had wel van haar gehoord. Gezellig een poosje met hen gepraat maar rond een uur of drie zijn we verder gaan rijden. Mooie omgeving en de familie had ons aangeraden om de sh 2 te blijven rijden. Dat zou de makkelijkste en ook de mooiste route zijn. Achteraf zaten er best nog wel een paar forse klimmen en afdalingen in. Rustig gereden en rond een uur of 6 een camper plaats gezochten en gevonden in Te Awanga. Geprobeerd nog te boeken voor de Jan van Genten Kolonie, maar voor dinsdag was alles al vol. Wordt nu woensdag.Morgen gaan we naar Napier.

zondag, november 19, 2006

18-11 Kaikoura - Picton


Picton waar we vannacht verblijven en morgen varen we terug naar Wellington op het Noordereiland. Hopelijk hebben we daar nu weer de rest van de vakantie goed weer.

Vanaf een uitzichtspunt een foto van de Marlboraugh sound.

Van boven kan je zo Havelock zien. Het ligt erg dicht bij de rivier terwijl dit normaal een heel smal stroompje is.



Richting Havelock zagen we veel weilanden e.d. over plassen of zelfs helemaal onder water staan. Er is hier de laatste dagen veel water gevallen.

17-11 Punakaiki naar Kaikoura


Langs de Buller rivier deze overhangende rots over de weg. Het water stond ook al erg hoog.

Als je een beetje fantasie hebt, zie je gezichten in de rotsformatie aan de linkerzijde en aan de rechterzijde de kop van een roofdier???

Een flatteuze foto van Bea bij de Pancake Rocks.

Een blowhole is een gat onder in de rotswand waardoor het water door de zee naar binnen wordt geslagen door de golven. Hierdoor komt er steeds meer druk in een luchtkanaal te staan. Op een gegeven moment wordt de druk te hoog en dan komt er een wolk van waterdruppels naar buiten gevlogen. Soms wel 10 tot 15 meter hoog.

Een mooie formatie vlak voor de kust. Hoe lang zal de voorste er nog staan????


Deze formatie stond langs het wandelpad en kan je het ook heel goed zien dat er erg veel laagjes op elkaar liggen.

Nu van de zijkant. Je kan ook goed zien dat het er nog steeds hard stormt aan de manier waarop het water tegen de rots uiteen spat.

Een grote rotsformatie voor de kust bij het visitors centrum. Als je goed kijkt zie je dat deze uit heel veel laagjes bestaat.