De robben lagen te zonnen onderaan de rotsen bij het strand.
Onderweg vanPicton naar Kaikoura. De moderne cowboy op motor met hond om de schapen en koeien te verweien.
maandag, november 13, 2006
06-11 Picton-Kaikoura
De robben lagen te zonnen onderaan de rotsen bij het strand.
Onderweg vanPicton naar Kaikoura. De moderne cowboy op motor met hond om de schapen en koeien te verweien.
woensdag, november 08, 2006
Weekverslag week 2 Nieuw Zeeland
02-11
Vandaag weer op tijd opgestaan. Willen wat meer kilometers maken. Eerst willen we richting Matamata, waar een deel van de opnames is gedaan voor Lord of the Rings. Onderweg zien we dat de begroeiing wat veranderd. Bij ons staan onderaan de bomen en daarboven wordt alles steeds lager. Hier is dat precies andersom. Wat ook opvallend is, is het grote aantal dieren dat langs de weg wordt doodgereden. Het landschap blijft ons toch steeds weer boeien.
Achteraf viel het rijden naar Matamata wel mee. We waren er redelijk op tijd en konden om twaalf uur nog mee met de rondleiding. Als je het zelf moet opzoeken, vind je het echt niet zo makkelijk. Verder heb je wel toestemming nodig en die heeft alleen dit bedrijf. Het betreft hier de lokatie van de Gouw. Mooie omgeving waardoor we rijden richting de gouw. Moeten drie hekken door, die tijdens de opnames werden bewaat. Geen doorkomen aan dus. Helaas moest een deel van de Gouw afgebroken worden i.v.m. de contracten die gesloten waren met de familie en de filmmaatschappij. Er zijn er nu nog zeventien over. 1 daarvan is nog toegankelijk, de rest heeft men dicht moeten maken want de schapen gingen zich er in vestigen. Goede uitleg van de reisleidster met veel details waar je nu pas van hoort. Ook tijdens de opnames is de schapenfarm gewoon in bedrijf gebleven en in goed overleg werden regelmatig de schapen naar een andere lokatie op de boerderij gebracht om de opnames niet te verstoren. Even na drie uur waren we weer terug in Matamata en zijn we naar Rotorua vertrokken. Gelijk daar de info opgezocht want we wilden nog naar een originele Maori voorstelling en hangi maaltijd toe. Dit was gelukkig nog te regelen en we zouden rond 6 uur bij onze camping die we snel opgezocht haden opgehaald worden. Dit liep allemaal op rolletjes en inderdaad stapten we even over 6 uur in de bus. Naar Tamaki Maori village. Onze bus werd onze waka (kano). Ook moest er nog een leider benoemd worden. Hiervoor hebben we een Amerikaan aangewezen, deze hebben toch altijd een grote mond zo ook deze. Dit bleek ook bij de andere bussen gedaan te zijn. De vier leiders moesten zorgen dat we het dorp binnenmogen. Best wel even een angstig gezicht als je een maori krijger op je af ziet komen met rollende ogen en al die tatoeages (echte). Hierna kwamen we in het dorp waar de bevolking bezig was met hun normale dagelijkse zaken. Leuk om te zien en ook uitleg wat ze precies aan het doen waren. Hierna werd in het gemeenschapshuis de show opgevoerd. Mooie opnames en foto's kunnen maken. Had wel het idee dat het allemaal een beetje geromantiseerd was. Daarna door naar de ruimte waar de hangi maaltijd werd geserveerd. Prima spul wat we te eten kregen en heb diverse malen wat lekkers van het buffet opgehaald. Ook het toetje mocht er zijn. Onder andere Pavlova taart (heerlijk). Na de maaltijd liet en nog zien hoe en waar een hangi maaltijd wordt klaargemaakt. (doet me denken aan een grote ouderwetse stoompot die men in de grond maakte waarin je dan het eten in legt.) Daarna weer om een uur of 11 naar huis en met een hoofd vol indrukken heerlijk in slaap gevallen.
03-11
Redelijk op tijd opgestaan en ontbeten. De zaak weer ingepakt en doorgereden naar Hells Gate.
Dit was een toetje bij het boeken van de Maori voorstelling en maaltijd. Zeer actief vulcanisch gebied met diverse grote en kleine poelen van water met een temperatuur tot ongeveer 140 graden. Helaas geen geyser, maar die zoeken we nog wel op. Hebben hier rustig de tijd voorgenomen en zijn via Rotorua naar het zuiden. Onderweg bij de Huka falls wat foto's en film volgeschoten en ook daarna onze maag gevuld.
In Turangi bij de info geweest en zijn daarna doorgereden naar het Tangariro park. In Whakapapa village een camping gevonden die op redelijke hoogte ligt. Mooi uitzicht op diverse vulkanen, maar helaas hebben ze de kop in de wolken gestoken. 's-Avonds nog even wat kunnen internetten en wat zaken op de blog gezet. We proberen morgen de vulkanen zonder wolken te fotograferen. Vooral mount Ruapehu is heel fotogeniek. Voor de rest wilden we proberen nog wel eens even iets te lezen, maar daar is nog geen letter van terecht gekomen.
04-11
Opgestaan en rustig ontbeten. Na het ontbijt een goede ochtendwandeling naar de Taranaki falls. Even lekker inspannen, want het is op sommige plaatsen best wel stijl en we zitten daar boven de 1100 meter. Wat mooie plaatjes geschoten en rustig daarna de route weer opgepakt. We willen proberen vanavond in de buurt van Wellington te zijn en onderweg de overtocht te boeken. Ondererweg in de buurt van Taihape valt het op dat het landschap vlakker en wat kaler wordt. De wegen zijn hier verder prima in orde en zonder ons te haasten schieten we toch lekker
op. Bij de info van Taihape hebben we ook de overtocht kunnen boeken. Morgen om 18.15 uur varen we over. We hebben dit bewust gedaan omdat we Wellington nog in willen gaan om wat te filemen en te fotograferen. Bij Paraparumu hebben we een camping opgezocht (vijftig kilometer boven Wellington) dus morgen niet zo lang rijden en veel tijd voor Wellington. Hier lekker zitten eten en op tijd naar bed.
05-11
Op tijd op en even over 8 uur reden we richting Wellington. Het vinden van de ferry was het eerste wat we hebben gedaan, maar dat wees zichzelf, dus zijn we met de camper vanaf de parkeerplaats van de ferry naar het centrum van Wellington gereden. Het is daar op zondag gratis parkeren en we hadden snel een plekje gevonden. Rond gaan wandelen met de plattegrond in de hand en mooie dingen gezien en vastgelegd. Bij de info was ook internet, maar daar kon je de usb voor de camera en cd-drive niet van gebruiken. Gevraagd waar er een Internet cafe was en men verwees ons naar de Cuba street. Bleek het echter net om de hoek van de Cuba street in een zijweggetje te zitten, maar we hebben alles bij kunnen werken. Best wel weer een goed gevoel. Toen dit gereed was zijn we in een zaakje wat lekkers wezen eten, want we moeten wel door zonder diner vanavond. Hooguit een snack aan boord van de ferry.
Om kwart over vier weer uit centrum teruggereden naar de terminal en ingecheckt. Overtocht ging zonder problemen. Zelfs Bea had geen naar gevoel in haar buik bij het overvaren. Normaal wil ze wel eens wat last van zeeziekte hebben. Van de boot af Picton in en we hadden snel een weg gevonden die leidde naar onze camping en rond 10 uur konden we de camper daar neerzetten en elf uur doken we onder de wol.
Vandaag weer op tijd opgestaan. Willen wat meer kilometers maken. Eerst willen we richting Matamata, waar een deel van de opnames is gedaan voor Lord of the Rings. Onderweg zien we dat de begroeiing wat veranderd. Bij ons staan onderaan de bomen en daarboven wordt alles steeds lager. Hier is dat precies andersom. Wat ook opvallend is, is het grote aantal dieren dat langs de weg wordt doodgereden. Het landschap blijft ons toch steeds weer boeien.
Achteraf viel het rijden naar Matamata wel mee. We waren er redelijk op tijd en konden om twaalf uur nog mee met de rondleiding. Als je het zelf moet opzoeken, vind je het echt niet zo makkelijk. Verder heb je wel toestemming nodig en die heeft alleen dit bedrijf. Het betreft hier de lokatie van de Gouw. Mooie omgeving waardoor we rijden richting de gouw. Moeten drie hekken door, die tijdens de opnames werden bewaat. Geen doorkomen aan dus. Helaas moest een deel van de Gouw afgebroken worden i.v.m. de contracten die gesloten waren met de familie en de filmmaatschappij. Er zijn er nu nog zeventien over. 1 daarvan is nog toegankelijk, de rest heeft men dicht moeten maken want de schapen gingen zich er in vestigen. Goede uitleg van de reisleidster met veel details waar je nu pas van hoort. Ook tijdens de opnames is de schapenfarm gewoon in bedrijf gebleven en in goed overleg werden regelmatig de schapen naar een andere lokatie op de boerderij gebracht om de opnames niet te verstoren. Even na drie uur waren we weer terug in Matamata en zijn we naar Rotorua vertrokken. Gelijk daar de info opgezocht want we wilden nog naar een originele Maori voorstelling en hangi maaltijd toe. Dit was gelukkig nog te regelen en we zouden rond 6 uur bij onze camping die we snel opgezocht haden opgehaald worden. Dit liep allemaal op rolletjes en inderdaad stapten we even over 6 uur in de bus. Naar Tamaki Maori village. Onze bus werd onze waka (kano). Ook moest er nog een leider benoemd worden. Hiervoor hebben we een Amerikaan aangewezen, deze hebben toch altijd een grote mond zo ook deze. Dit bleek ook bij de andere bussen gedaan te zijn. De vier leiders moesten zorgen dat we het dorp binnenmogen. Best wel even een angstig gezicht als je een maori krijger op je af ziet komen met rollende ogen en al die tatoeages (echte). Hierna kwamen we in het dorp waar de bevolking bezig was met hun normale dagelijkse zaken. Leuk om te zien en ook uitleg wat ze precies aan het doen waren. Hierna werd in het gemeenschapshuis de show opgevoerd. Mooie opnames en foto's kunnen maken. Had wel het idee dat het allemaal een beetje geromantiseerd was. Daarna door naar de ruimte waar de hangi maaltijd werd geserveerd. Prima spul wat we te eten kregen en heb diverse malen wat lekkers van het buffet opgehaald. Ook het toetje mocht er zijn. Onder andere Pavlova taart (heerlijk). Na de maaltijd liet en nog zien hoe en waar een hangi maaltijd wordt klaargemaakt. (doet me denken aan een grote ouderwetse stoompot die men in de grond maakte waarin je dan het eten in legt.) Daarna weer om een uur of 11 naar huis en met een hoofd vol indrukken heerlijk in slaap gevallen.
03-11
Redelijk op tijd opgestaan en ontbeten. De zaak weer ingepakt en doorgereden naar Hells Gate.
Dit was een toetje bij het boeken van de Maori voorstelling en maaltijd. Zeer actief vulcanisch gebied met diverse grote en kleine poelen van water met een temperatuur tot ongeveer 140 graden. Helaas geen geyser, maar die zoeken we nog wel op. Hebben hier rustig de tijd voorgenomen en zijn via Rotorua naar het zuiden. Onderweg bij de Huka falls wat foto's en film volgeschoten en ook daarna onze maag gevuld.
In Turangi bij de info geweest en zijn daarna doorgereden naar het Tangariro park. In Whakapapa village een camping gevonden die op redelijke hoogte ligt. Mooi uitzicht op diverse vulkanen, maar helaas hebben ze de kop in de wolken gestoken. 's-Avonds nog even wat kunnen internetten en wat zaken op de blog gezet. We proberen morgen de vulkanen zonder wolken te fotograferen. Vooral mount Ruapehu is heel fotogeniek. Voor de rest wilden we proberen nog wel eens even iets te lezen, maar daar is nog geen letter van terecht gekomen.
04-11
Opgestaan en rustig ontbeten. Na het ontbijt een goede ochtendwandeling naar de Taranaki falls. Even lekker inspannen, want het is op sommige plaatsen best wel stijl en we zitten daar boven de 1100 meter. Wat mooie plaatjes geschoten en rustig daarna de route weer opgepakt. We willen proberen vanavond in de buurt van Wellington te zijn en onderweg de overtocht te boeken. Ondererweg in de buurt van Taihape valt het op dat het landschap vlakker en wat kaler wordt. De wegen zijn hier verder prima in orde en zonder ons te haasten schieten we toch lekker
op. Bij de info van Taihape hebben we ook de overtocht kunnen boeken. Morgen om 18.15 uur varen we over. We hebben dit bewust gedaan omdat we Wellington nog in willen gaan om wat te filemen en te fotograferen. Bij Paraparumu hebben we een camping opgezocht (vijftig kilometer boven Wellington) dus morgen niet zo lang rijden en veel tijd voor Wellington. Hier lekker zitten eten en op tijd naar bed.
05-11
Op tijd op en even over 8 uur reden we richting Wellington. Het vinden van de ferry was het eerste wat we hebben gedaan, maar dat wees zichzelf, dus zijn we met de camper vanaf de parkeerplaats van de ferry naar het centrum van Wellington gereden. Het is daar op zondag gratis parkeren en we hadden snel een plekje gevonden. Rond gaan wandelen met de plattegrond in de hand en mooie dingen gezien en vastgelegd. Bij de info was ook internet, maar daar kon je de usb voor de camera en cd-drive niet van gebruiken. Gevraagd waar er een Internet cafe was en men verwees ons naar de Cuba street. Bleek het echter net om de hoek van de Cuba street in een zijweggetje te zitten, maar we hebben alles bij kunnen werken. Best wel weer een goed gevoel. Toen dit gereed was zijn we in een zaakje wat lekkers wezen eten, want we moeten wel door zonder diner vanavond. Hooguit een snack aan boord van de ferry.
Om kwart over vier weer uit centrum teruggereden naar de terminal en ingecheckt. Overtocht ging zonder problemen. Zelfs Bea had geen naar gevoel in haar buik bij het overvaren. Normaal wil ze wel eens wat last van zeeziekte hebben. Van de boot af Picton in en we hadden snel een weg gevonden die leidde naar onze camping en rond 10 uur konden we de camper daar neerzetten en elf uur doken we onder de wol.
dinsdag, november 07, 2006
Weekverslag week 2 Nieuw Zeeland
27-10
Camper opgehaald bij United Campervan. Uitleg gekregen en de overeenkomst opgesteld en eventuele risico's afgekocht. Daarna vertrokken. Links rijden valt niet mee en dan nog eens met je linkerhand schakelen terwijl je altijd met een automaat rijdt is best wel lastig. Ook nog eens door een andere manier van bewegwijzering nog eens de weg kwijt geraakt. Meer dan 40 km omgereden voordat we op de M1 zaten. Maar daarna ging het steeds beter. Buiten de stad wordt het rustiger en kunnen we ons wat beter op het gemak voelen. Het landschap is lieflijk en het weer is redelijk. Rijden vaak door kleine plaatsjes en stoppen af en toe voor een kopje koffie e.d.
Later in de middag komen we rond een uur of vier in de buurt van Paparoa, waar we een kleine camper camping opzoeken. Het weer was lekker en de temperatuur prima. Rustige omgeving en Bea had lekker gekookt, waarna we ons best wel rozig voelden. Zijn dan ook op tijd naar bed gegaan.
28-10
Vanmorgen op tijd op (7 uur) en even over acht uur zijn we weer vertrokken. De avond hiervoor had de eigenaresse van de camping ons verteld over het Kauri Museum. Dat ligt maar op 10 kilometer van Paparoa en was onze eerste stop Best wel interessant zeker als je bedenkt dat in het verleden een groot deel van NZ vol was met kauri bomen. Door een of andere ramp is dit veranderd. Nu zijn er nog wel kauri bomen maar dat is nog geen 5 % van wat het ooit geweest is.
Nu wordt er van het kauri hout nog veel opgegraven en bewerkt. Mooie meubels maken ze er vaak van. Ook de rest van het museum geeft een overzicht van de geschiedenis van NZ.
Later komen we langs het Waipoua Forest, waar de boom Tane Mahuta staat. Leuk was wel dat er iemand in Maori aan het zingen was terwijl wij naar de boom in het bos gingen. Gaf wel een apart gevoel. Voor de rest een rustige doorreis gehad en zijn via Rawene doorgereden naar Ahipara. Daar weer een leuke kleine camping opgezocht en ons voorbereid voor de volgende dag naar Cape Reinga.
29-10
Vanmorgen vroeg doorgereden naar Kataia en daar bij Sand Safari's een tocht geboekt. Zelf mogen we daar niet rijden met de camper. Helaas zat het weer niet mee. 's-Nachts was het weer minder geworden en 's-morgens regende het al wat. Dit werd erger en er kwam nog veel meer wind bij. Rond negen uur vertrokken met een bus vol mensen. Eerst langs nog wat hotels, motels e.d. om nog meer mensen op te halen. Daarna langs Awanui naar het ninetee mile beach. Daar geeft de chauffeur wat gas bij en op een gegeven moment rijden we met de bus rond de 110 km. per uur en het lijkt wel of er geen hobbeltje op zit. Onderweg verteld de chauffeur nog allerlei interessante zaken over het gebied. Ongeveer halfweg gaat hij richting de duinen en via een watergang gaat hij daar naar een plaats waar we de hoge zandduinen kunnen beklimmen.
We krijgen ook een soort surfplankje mee, waarmee we naar beneden kunnen glijden. Dit gaat best lekker totdat je een beetje scheef gaat, dan vlieg je er letterlijk uit en zit alles onder het zand. (bea heeft de foto). Ondertussen is het weer nog minder geworden. Nog meer wind en veel regen en rukwinden als toetje. Bij Cape Reinga op het hoekje staat de Vuurtoren. Hier hoost het gewoon. Maar toch zie je dat aan de foto's niet af. Daarna zijn we weer ingestapt en verderop hebben we met de chauffeur de lunch gebruikt. Lekker broodjes en goede koffie. Daarna weer aan de terugweg begonnen. Op wat tussenstops vertelde hij wat daar was. Bij een opgraving van
Gumdiggers liet men ook zien hoe men vroeger de gom naarboven haalde en hoe diep men ging om er bij te komen. Bij het Ancient Kauri Kingdom zijn we binnen geweest en men heeft daar best mooie dingen staan (bankje op foto wat niet zo duur is.) Ook nog wat souvenirs gekocht voor bekende mensen. Daarna na terug naar Kataia en met camper weer terug naar Ahipara.
30-10
Vandaag gaan we door naar Waipu Cove. De natuur is immens en het is niet altijd zo te filmen of op een foto te zetten. Via de Twin Coast Discovery Highway nu eerst langs Doubtless Bay en daarna door naar Kerikeri. Hier zouden niet ver van elkaar leuke winkeltjes staan met allerlei soorten houtsnijwerk, jade en andere zaken waar we wel interesse voor hebben. Helaas blijkt de route wel leuk, maar de winkels liggen dermate ver uit elkaar, dat we er maar twee bezocht hebben en daaraan waren we al dik 2 uur kwijt. We zijn daarna maar terug naar de camper gegaan en zijn verder gereisd. Daarna door naar Waitangi. Hier liggen de treaty ground, waar de maori met de engelsen de overeenkomst sloten. Helaas kregen ze daar later nog wel wat spijt van. Hier hebben we het Gemeenschapshuis bezocht. Mooi houtsnijwerk te zien en alles wat ze snijden heeft een betekenis. Ook de mooie oorlogskano ligt er. Ook heel mooi bewerkt en ook de overkapping die er is heeft veel mooi houtsnijwerk met een speciale betekenis voor de Maori. In het huis waar de overeenkomst is getekend is ook nog een overzicht van de geschiedenis van NZ. Daarna door naar Wangarei. Wat gedronken en gesnoept en weer verder. Hierna wordt het landschap weidser en vlakker. Bij Waipa cove vinden we een camping. Waipa Cove cottages en ligt vlak bij het strand. Via een kleine lagune kunnen we daar naar het strand wandelen ( we moeten wel op onze blote voeten door het water waden) maar best lekker om nog even zo te ontspannen.
31-10
Vandaag gaan we richting Auckland rijden. Redelijk op tijd op en na het ontbijt vertrokken. Het weer is helder en lekker fris. In de buurt van Warkworth komen we langs Sheepworld en we zijn daar een kijkje gaan nemen. Helaas is het schaapscheren hier nog niet, maar pas later in de middag. We hebben er wel rondgekeken en foto's e.d. gemaakt. Ook doet men er veel om de natuur in de oude staat te houden. We vertrekken weer rond 11 uur en we rijden wat later de drukte van Auckland in. Rustig doorgereden en de juiste weg nu wel direct kunnen vinden en bij Manakau de Pacific Coast Highway richting Clevedon gereden. Bij de Harbour bridge van Auckland hebben we nog een mooie foto kunnen maken van de skyline van Auckland.
Voorbij Clevedon zagen we op een gegeven moment een hele stoet koeien lopen. Deze waren uit eigener beweging op weg naar de melkplaats van de farm. (bea heeft voor het eerst getracht wat te filmen) Verder langs de route bij een monument zagen we heel mooie witte bloemen staan. Het is trouwens heerlijk weer hier. Hele dag al in de korte broek. Bij de Kawakawa baai op ons gemak wat gegeten. Er zitten veel zeevogels en we hebben getracht er enkele op een foto te zetten. Hierna zijn we rustig verder gereden naar het plaatsje Thames in de hoek van Coromandel. Leuke camping gevonden en rustig overnacht.
01-11
Vanmorgen weer optijd opgestaan en we zijn richting Coromandel gereden. Onderweg is het landschap weer heel mooi en toch ook afwisselend. Iedere bocht heeft weer iets aparts in zich. Door Coromandel heen gereden en langs de weg kom je de Driving Creek Railway tegen. Dit is een in oude stijl gemaakt spoorlijntje (smalspoor). Men is nu in totaal 27 jaar bezig geweest om dit gereed te krijgen, maar dan heb je ook wat. Leuk om te zien en heel veel aparte dingen onderweg. Ook de twee niveau's wissel van de spoorlijn is heel leuk om te zien. De machinisten wachten daar eigenlijk ook op elkaar. Kan je allebei de treintjes op de foto zetten. Voor de rest zijn er meerdere kunstenaars op het pleintje gevestigd en heeft men een eigen steenbakkerij.
De vergezichten van het spoortje zijn leuk. Vooral van het Eyefull point kan je heel mooie foto's maken en hang je een honderdvijftien meter hoog op een plateau. Daarna zijn we weer verder gaan reizen maar het landschap veranderd iets en het wordt weer meer bergachtig. Veel stijgen en dalen, maar als chauffeur wel leuk om te doen, maar de bijrijder heeft wel eens commentaar op mijn rijstijl. Bij mercure's bay nog even naar Ferry Landing geweest. Wel leuk, maar we waren snel uitgekeken en zijn teruggegaan. Hier hoorden we wel van Cathedral cove. Deze is via land wel bereikbaar, alleen moet je dan naar Hahei. We zijn naar Hahei gereden en hebben eerst de wandeling daar gemaakt. Was best wel pittig en de laatste trap deed ons denken aan de afdaling bij Moens Klint in Denemarken. Daar had je een trap van 472 treden. Deze was gelukkig iets kleiner. Prachtig gezicht om naar het gat in die rots te kijken en als je er een eindje inloopt zie je pas dat de andere kant ook open is en je naar een ander stuk strand kan lopen. Hebben daar op ons gemak een poosje op een rotsblok gezeten en zijn toen weer heel stilletjes terug naar de camper gaan wandelen. Hebben de hahei beach resort geboekt en hebben er een goede nacht doorgebracht.
Camper opgehaald bij United Campervan. Uitleg gekregen en de overeenkomst opgesteld en eventuele risico's afgekocht. Daarna vertrokken. Links rijden valt niet mee en dan nog eens met je linkerhand schakelen terwijl je altijd met een automaat rijdt is best wel lastig. Ook nog eens door een andere manier van bewegwijzering nog eens de weg kwijt geraakt. Meer dan 40 km omgereden voordat we op de M1 zaten. Maar daarna ging het steeds beter. Buiten de stad wordt het rustiger en kunnen we ons wat beter op het gemak voelen. Het landschap is lieflijk en het weer is redelijk. Rijden vaak door kleine plaatsjes en stoppen af en toe voor een kopje koffie e.d.
Later in de middag komen we rond een uur of vier in de buurt van Paparoa, waar we een kleine camper camping opzoeken. Het weer was lekker en de temperatuur prima. Rustige omgeving en Bea had lekker gekookt, waarna we ons best wel rozig voelden. Zijn dan ook op tijd naar bed gegaan.
28-10
Vanmorgen op tijd op (7 uur) en even over acht uur zijn we weer vertrokken. De avond hiervoor had de eigenaresse van de camping ons verteld over het Kauri Museum. Dat ligt maar op 10 kilometer van Paparoa en was onze eerste stop Best wel interessant zeker als je bedenkt dat in het verleden een groot deel van NZ vol was met kauri bomen. Door een of andere ramp is dit veranderd. Nu zijn er nog wel kauri bomen maar dat is nog geen 5 % van wat het ooit geweest is.
Nu wordt er van het kauri hout nog veel opgegraven en bewerkt. Mooie meubels maken ze er vaak van. Ook de rest van het museum geeft een overzicht van de geschiedenis van NZ.
Later komen we langs het Waipoua Forest, waar de boom Tane Mahuta staat. Leuk was wel dat er iemand in Maori aan het zingen was terwijl wij naar de boom in het bos gingen. Gaf wel een apart gevoel. Voor de rest een rustige doorreis gehad en zijn via Rawene doorgereden naar Ahipara. Daar weer een leuke kleine camping opgezocht en ons voorbereid voor de volgende dag naar Cape Reinga.
29-10
Vanmorgen vroeg doorgereden naar Kataia en daar bij Sand Safari's een tocht geboekt. Zelf mogen we daar niet rijden met de camper. Helaas zat het weer niet mee. 's-Nachts was het weer minder geworden en 's-morgens regende het al wat. Dit werd erger en er kwam nog veel meer wind bij. Rond negen uur vertrokken met een bus vol mensen. Eerst langs nog wat hotels, motels e.d. om nog meer mensen op te halen. Daarna langs Awanui naar het ninetee mile beach. Daar geeft de chauffeur wat gas bij en op een gegeven moment rijden we met de bus rond de 110 km. per uur en het lijkt wel of er geen hobbeltje op zit. Onderweg verteld de chauffeur nog allerlei interessante zaken over het gebied. Ongeveer halfweg gaat hij richting de duinen en via een watergang gaat hij daar naar een plaats waar we de hoge zandduinen kunnen beklimmen.
We krijgen ook een soort surfplankje mee, waarmee we naar beneden kunnen glijden. Dit gaat best lekker totdat je een beetje scheef gaat, dan vlieg je er letterlijk uit en zit alles onder het zand. (bea heeft de foto). Ondertussen is het weer nog minder geworden. Nog meer wind en veel regen en rukwinden als toetje. Bij Cape Reinga op het hoekje staat de Vuurtoren. Hier hoost het gewoon. Maar toch zie je dat aan de foto's niet af. Daarna zijn we weer ingestapt en verderop hebben we met de chauffeur de lunch gebruikt. Lekker broodjes en goede koffie. Daarna weer aan de terugweg begonnen. Op wat tussenstops vertelde hij wat daar was. Bij een opgraving van
Gumdiggers liet men ook zien hoe men vroeger de gom naarboven haalde en hoe diep men ging om er bij te komen. Bij het Ancient Kauri Kingdom zijn we binnen geweest en men heeft daar best mooie dingen staan (bankje op foto wat niet zo duur is.) Ook nog wat souvenirs gekocht voor bekende mensen. Daarna na terug naar Kataia en met camper weer terug naar Ahipara.
30-10
Vandaag gaan we door naar Waipu Cove. De natuur is immens en het is niet altijd zo te filmen of op een foto te zetten. Via de Twin Coast Discovery Highway nu eerst langs Doubtless Bay en daarna door naar Kerikeri. Hier zouden niet ver van elkaar leuke winkeltjes staan met allerlei soorten houtsnijwerk, jade en andere zaken waar we wel interesse voor hebben. Helaas blijkt de route wel leuk, maar de winkels liggen dermate ver uit elkaar, dat we er maar twee bezocht hebben en daaraan waren we al dik 2 uur kwijt. We zijn daarna maar terug naar de camper gegaan en zijn verder gereisd. Daarna door naar Waitangi. Hier liggen de treaty ground, waar de maori met de engelsen de overeenkomst sloten. Helaas kregen ze daar later nog wel wat spijt van. Hier hebben we het Gemeenschapshuis bezocht. Mooi houtsnijwerk te zien en alles wat ze snijden heeft een betekenis. Ook de mooie oorlogskano ligt er. Ook heel mooi bewerkt en ook de overkapping die er is heeft veel mooi houtsnijwerk met een speciale betekenis voor de Maori. In het huis waar de overeenkomst is getekend is ook nog een overzicht van de geschiedenis van NZ. Daarna door naar Wangarei. Wat gedronken en gesnoept en weer verder. Hierna wordt het landschap weidser en vlakker. Bij Waipa cove vinden we een camping. Waipa Cove cottages en ligt vlak bij het strand. Via een kleine lagune kunnen we daar naar het strand wandelen ( we moeten wel op onze blote voeten door het water waden) maar best lekker om nog even zo te ontspannen.
31-10
Vandaag gaan we richting Auckland rijden. Redelijk op tijd op en na het ontbijt vertrokken. Het weer is helder en lekker fris. In de buurt van Warkworth komen we langs Sheepworld en we zijn daar een kijkje gaan nemen. Helaas is het schaapscheren hier nog niet, maar pas later in de middag. We hebben er wel rondgekeken en foto's e.d. gemaakt. Ook doet men er veel om de natuur in de oude staat te houden. We vertrekken weer rond 11 uur en we rijden wat later de drukte van Auckland in. Rustig doorgereden en de juiste weg nu wel direct kunnen vinden en bij Manakau de Pacific Coast Highway richting Clevedon gereden. Bij de Harbour bridge van Auckland hebben we nog een mooie foto kunnen maken van de skyline van Auckland.
Voorbij Clevedon zagen we op een gegeven moment een hele stoet koeien lopen. Deze waren uit eigener beweging op weg naar de melkplaats van de farm. (bea heeft voor het eerst getracht wat te filmen) Verder langs de route bij een monument zagen we heel mooie witte bloemen staan. Het is trouwens heerlijk weer hier. Hele dag al in de korte broek. Bij de Kawakawa baai op ons gemak wat gegeten. Er zitten veel zeevogels en we hebben getracht er enkele op een foto te zetten. Hierna zijn we rustig verder gereden naar het plaatsje Thames in de hoek van Coromandel. Leuke camping gevonden en rustig overnacht.
01-11
Vanmorgen weer optijd opgestaan en we zijn richting Coromandel gereden. Onderweg is het landschap weer heel mooi en toch ook afwisselend. Iedere bocht heeft weer iets aparts in zich. Door Coromandel heen gereden en langs de weg kom je de Driving Creek Railway tegen. Dit is een in oude stijl gemaakt spoorlijntje (smalspoor). Men is nu in totaal 27 jaar bezig geweest om dit gereed te krijgen, maar dan heb je ook wat. Leuk om te zien en heel veel aparte dingen onderweg. Ook de twee niveau's wissel van de spoorlijn is heel leuk om te zien. De machinisten wachten daar eigenlijk ook op elkaar. Kan je allebei de treintjes op de foto zetten. Voor de rest zijn er meerdere kunstenaars op het pleintje gevestigd en heeft men een eigen steenbakkerij.
De vergezichten van het spoortje zijn leuk. Vooral van het Eyefull point kan je heel mooie foto's maken en hang je een honderdvijftien meter hoog op een plateau. Daarna zijn we weer verder gaan reizen maar het landschap veranderd iets en het wordt weer meer bergachtig. Veel stijgen en dalen, maar als chauffeur wel leuk om te doen, maar de bijrijder heeft wel eens commentaar op mijn rijstijl. Bij mercure's bay nog even naar Ferry Landing geweest. Wel leuk, maar we waren snel uitgekeken en zijn teruggegaan. Hier hoorden we wel van Cathedral cove. Deze is via land wel bereikbaar, alleen moet je dan naar Hahei. We zijn naar Hahei gereden en hebben eerst de wandeling daar gemaakt. Was best wel pittig en de laatste trap deed ons denken aan de afdaling bij Moens Klint in Denemarken. Daar had je een trap van 472 treden. Deze was gelukkig iets kleiner. Prachtig gezicht om naar het gat in die rots te kijken en als je er een eindje inloopt zie je pas dat de andere kant ook open is en je naar een ander stuk strand kan lopen. Hebben daar op ons gemak een poosje op een rotsblok gezeten en zijn toen weer heel stilletjes terug naar de camper gaan wandelen. Hebben de hahei beach resort geboekt en hebben er een goede nacht doorgebracht.
zondag, november 05, 2006
5-11 Wellington
Een overzicht van het havengebied van Wellington. Veel ligt nog verscholen achter de gebouwen en is groter dank je denkt.
Vanavond varen we over met de boot van 18.15 uur naar Picton op het Zuidereiland.
Alles gaat prima en we hebben het uitstekend naar onze zin.
Sorry voor de wat late update, maar blogger gaf nog wel eens problemen. Met de Internet pc's die er best wel zijn, is het vaak niet mogelijk uit beveiligingsmaatregelen om de usb of cd/dvd apparaten te gebruiken. Krijg je alleen een kale pc en internet en dan is het afgelopen.
Wordt Vervolgt.
Deze brutale huismus kwam zelfs binnen bij Starbucks om kruimeltjes bietsen.
De cableway van Wellington. Lijkt volgens mij een beetje ( of andersom) op de cable way van Bergen in Noorwegen.
Er zijn eigenlijk drie gebouwen voor het parlement. Deze liggen achter de Beehive. Deze zijn wel toegankelijk voor publiek, maar de Beehive niet.
De Beehive, het parlementsgebouw van Nieuw Zeeland.
03/04-11 Hells Gate, Tangariro park
Mount Ruapehu zonder zijn top in de wolken te steken. Toen we aankwamen was een groot deel van de top niet te zien.
Door deze smalle passage wordt het water heengeperst om daarna naar beneden te storten.
Een terugkijkje tijdens de wandeling naar Tangariro falls in Tangariro National Park.
De kookput kan met altijd nog gebruiken.
Ook een warm waterbad is er zeker wel voor handen. Het water hier heeft ook een veel hogere temperatuur als water, door alle sulfaten e.d. die er in zitten. De hoogste temperatuur is 140 graden.
Voor de dames die van een masker houden. Er is hier genoeg modder en heeft een hoge temperatuur en komt vers uit de bron.
Over het gehele gebied is er veel activiteit te zien, te horen maar vooral te ruiken. (Rotte eierenlucht e.d.)
Hells gate is 1 van de meeste actieve gebieden met vulcanische aktiviteit.
02-11 Hobbiton en Rotorua
Hier staan we weer buiten en nemen afscheid van de kampbewoners.
Deze dames oefenen de hand - oog coordinatie door steeds snelleer de stokjes naar elkaar toe te gooien. Ze zingen hierbij om het tempo steeds wat te verhogen.
Deze maori krijger daagt de vier chiefs van de bussen uit om het token op te nemen om verder te mogen gaan naar het dorp en daar als welkome bezoekers naar binnen kunnen.
Dit is de enige hobbit woning met een Schoorsteen.
Hier zijn nog een groot aantal van de hobbit woningen intact. Men heeft er wel al volgens het contract dat de filmmaatschappij met de Alexander familie had afgesloten weer veel vernietigd en het landschap weer in de oude staat teruggebracht. er zijn er nog 17 over.
Het meertje met daarvoor de mooie boom
De eerste hobbit zit al te wachten op de bus naar de famr van de Alexander Family.
01-11 Driving Creek Railway/Cathedral Cove
Dit is een doorkijk van de Cathedral Cove. Als je denkt dat je daar dan alleen bent, blijkt dat niet het geval. Aan de andere zijde (je ziet ze nu niet) was nog een hele groep aan het volleyballen.
Als je deze rotsformatie nadert, ben je niet ver meer van de Cathedral Cove
Een uitzicht over een baai de onderweg te zien is naar de Cathedral Cove.
De kunstenaar die dit allemaal heeft ontworpen heeft ook gezorgd dat er vele ornamenten in de muren van de spoorweg zijn geplaatst. Zijn naam is Barry Brickell
Onderweg viel me wel op dat het dorstig werk moet zijn geweest.
Een gezicht op de spoorweg (smalspoor) en gelegd en eigen beheer.
Het gehele complex wordt in de loop van de tijd helemaal teruggebracht in de oude stijl met Kauri bossen e.d.
De wagons die bij de Driving Creek Railway horen.
31-10 Coromandel.
Mijn oud-collega van Westvoorne Miranda blijkt hier ook al niet onbekend te zijn.
In het plaatstje Miranda dit oorlogsmonument. Zowel voor de gevallen van de 1e als 2e wereldoorlog.
De grootste plaag van Nieuw Zeeland. De possum. Volgens de laatste tellen zouden er ongeveer 72 miljoen in Nieuw Zeeland zijn.
31-10 Richting Coromandel.
Deze beesten lijken niet erg op onze varkens, maar ze gaan er hier wel voor door.
Te zien bij Sheepworld.
Hier hebben we overnacht na Whaitangi.
31-10 Whaitangi.
De familie Walsmely uit Australie die we al een paar keer eerder op diverse lokaties hebben ontmoet.
In het Gemeenschapshuis wordt een stoel altijd in ere gehouden voor de stammen die niet op een vergadering kunnen komen.
vrijdag, november 03, 2006
30-10 Richting De Coromandel
Onderweg naar Thames, onder in de Coromandel.
Dit is een vergezicht richting Bay of Plenty.
29-10 Cape Reinga
Dit is een voorbeeld wat men hier nu van het Kaurihout maakt.
Bankje is niet zo duur, maar NZD 22.500.
29-10 Cape Reinga.
Dit is bij een Kauri opgraving. De stam die hier in de wand van de opgraving staat is tussen de 48.000 en 50.000 jaar oud. Het hout wordt nu nog gebruikt om er mooie meubelen van te maken.
Bea staat de schuilen onder de vuurtoren.
29-10 Cape Reinga.
De Vuurtoren van Cape Reinga. Hier komen de Grote Oceaan en de Tasmanzee bij elkaar.
Een vergezicht over het strand. Onderweg naar de vuurtoren van Cape Reinga werd het weer steeds minder. Op een gegeven moment goot het dank ook.
De bus waarmee we over het Ninetee mile beach zijn gescheurd. Op sommige momenten ging het met boven de honderd kilometer per uur over het zand en je merkte er niets van.
woensdag, november 01, 2006
28-10 Richting Ahipara
De kust van Ahipara
De Boom Tane Mahuta. Ongeveer 1500 jaar Oud in Waipuha forest
Abonneren op:
Posts (Atom)